Quentin Tarantino otrzymał swoją gwiazdę na Hollywood Walk of Fame 21 grudnia 2015 roku. Wyróżnienie to dołączyło do takich uhonorowań jak Nagroda Lumière w Lyonie i gala Art+Film w LACMA, które podkreślały jego dorobek.
Gwiazda przy Hollywood Boulevard
Gwiazda Quentina Tarantino znajduje się przy Hollywood Boulevard 6927, naprzeciwko TCL Chinese Theatre. Izba Handlowa Hollywood zorganizowała jej odsłonięcie 21 grudnia 2015 roku i podała, że jest to 2569. gwiazda na Hollywood Walk of Fame. Należy do kategorii Motion Pictures, związanej z kinem. Dane te pozwalają odróżnić to wyróżnienie od innych form uhonorowania, które odbywają się w okolicy teatru.
W ceremonii uczestniczył Samuel L. Jackson, któremu towarzyszył prezes Izby, Leron Gubler. Jego obecność nawiązywała do wieloletniej współpracy zawodowej z Tarantino. Wydarzenie odbyło się zaledwie kilka dni przed amerykańską premierą filmu „Nienawistna ósemka” w formacie 70 mm. Bliskość premiery wyjaśnia promocyjny kontekst ceremonii, ale gwiazda upamiętnia karierę, a nie jest nagrodą konkursową za ten film.
Miejsce uhonorowania ma szczególny wymiar publiczny: nazwisko reżysera staje się częścią miejskiego szlaku poświęconego przedstawicielom branży rozrywkowej. W przeciwieństwie do trofeum przyznawanego w ramach corocznej kategorii, gwiazda jest na stałe związana z konkretną lokalizacją. Dlatego bardziej przydatne jest podanie jej adresu i kategorii niż opisywanie jej jako zwycięstwa nad innymi reżyserami w 2015 roku.
Gwiazdy nie należy mylić z odciskami dłoni i stóp na dziedzińcu Chinese Theatre. Chociaż oba miejsca wiążą się z turystyczną pamięcią Hollywood i znajdują się w tej samej okolicy, są to różne formy uhonorowania. Samo zdjęcie przed teatrem również nie wystarczy, by ustalić, którą ceremonię przedstawia. W przypadku Hollywood Walk of Fame oficjalny rejestr podaje datę, adres i numer gwiazdy.
Nagroda Lumière z 2013 roku
Dwa lata wcześniej Festiwal Lumière w Lyonie wybrał Tarantino na laureata swojej piątej Nagrody Lumière. Organizatorzy wyróżnili jego twórczość i zamiłowanie do kina, w tym miejsce, jakie w jego filmowej wyobraźni zajmują inni reżyserzy, aktorzy i muzycy. Nagroda trafiła do niego po czterech pierwszych laureatach: Clincie Eastwoodzie, Milošu Formanie, Gérardzie Depardieu i Kena Loachu.
Nie przedstawiano tego wyboru jako rywalizacji między filmami premierowo pokazywanymi w danym sezonie. Festiwal Lumière koncentruje się na dziedzictwie kina i filmach, które na nowo spotykają się z publicznością. W tym kontekście uhonorowanie Tarantino doceniało zarówno reżysera, jak i widza, który pielęgnuje, omawia i przekazuje innym swój entuzjazm dla wcześniejszych dzieł. Zamiłowanie do kina było wyraźnie wskazane w uzasadnieniu organizatorów.
Tarantino miał pięćdziesiąt lat, gdy otrzymał nagrodę. Jego dorobek obejmował już filmy „Wściekłe psy”, „Pulp Fiction”, „Jackie Brown”, „Kill Bill”, „Death Proof”, „Bękarty wojny” i „Django”. Chronologia ma znaczenie, ponieważ wyróżnienie przyznano przed premierami „Nienawistnej ósemki” i „Pewnego razu... w Hollywood”. Nie było to pośmiertne podsumowanie całej filmografii, lecz ocena wciąż rozwijającej się kariery.
Nazwa Lumière może być mylona z innymi nagrodami o podobnych nazwach. W tym przypadku chodzi o wyróżnienie przyznawane w Lyonie przez festiwal związany z Institut Lumière. Nie należy też przedstawiać go jako kolejnej Złotej Palmy: tę przyznaje się na Festiwalu Filmowym w Cannes, w ramach odrębnego procesu selekcji. Wskazanie instytucji pozwala nie łączyć dwóch różnych wyróżnień pod wspólną etykietą „francuskiej nagrody”.
LACMA i spotkanie kina ze sztuką w muzeum
1 listopada 2014 roku Los Angeles County Museum of Art zorganizowało czwartą galę Art+Film, podczas której uhonorowano artystkę Barbarę Kruger i Tarantino. Współgospodarzami wieczoru byli Eva Chow i Leonardo DiCaprio. Komunikat muzeum przedstawiał wydarzenie jako część inicjatywy łączącej sztuki wizualne i kino, z której dochód przeznaczono na programy filmowe, wystawy i inne działania instytucji.
Hołd dla Tarantino zaprezentował Tim Roth, a towarzyszył mu materiał audiowizualny. Wybór współpracownika reżysera nadał uhonorowaniu rozpoznawalny wymiar zawodowy, zaś obecność Kruger umieściła wieczór w szerszym kontekście niż ceremonia nagród filmowych. Oboje uhonorowano w ich odrębnych dziedzinach — nie rywalizowali o to samo wyróżnienie.
Gali nie należy uwzględniać w zestawieniach Oscarów, nagród BAFTA ani nagród dla reżyserów. Jej wartość dokumentacyjna polega na tym, że pokazuje, iż instytucja muzealna publicznie uhonorowała twórczość Tarantino. Wydarzenie łączyło obchody kulturalne ze wsparciem działalności muzeum; nie trzeba więc przedstawiać go jako corocznej nagrody dla najlepszego filmu pełnometrażowego ani przypisywać mu kategorii, której nie było.
Te trzy formy uhonorowania ukazują różne związki z pamięcią o kinie. Hollywood Walk of Fame wpisuje nazwisko w przestrzeń publiczną Hollywood; Nagroda Lumière włącza je w obchody dziedzictwa filmowego; LACMA łączy kino ze sztukami wizualnymi w przestrzeni muzeum. Zachowanie tych różnic pozwala zrozumieć, co doceniono przy każdej okazji, i uniknąć sprowadzania zróżnicowanych form instytucjonalnego uznania do jednego, nieuporządkowanego zestawu trofeów.
Zobacz nagrody Quentina Tarantino.
Zobacz wszystkie artykuły w Nagrody Quentina Tarantino: co zdobył i w jakiej kategorii
