Relacja Quentina Tarantino z Writers Guild of America wymaga rozróżnienia trzech kwestii: warunków kwalifikacji do nagród, przypisywania autorstwa i późniejszego uznania scenariuszy. Ich pomieszanie prowadzi do zestawienia nagród, które nie zgadza się z rejestrami.
Dlaczego brak nominacji nie oznacza porażki
Bękarty wojny nie kwalifikowały się do nagród Writers Guild of America za sezon 2009–2010. Opublikowane wówczas przez TheWrap informacje wyjaśniały, że scenariusz nie powstał w ramach porozumień związkowych obowiązujących w tym konkursie. Brak nominacji nie był więc wynikiem niekorzystnego głosowania nad jego jakością. Film wykluczono, zanim doszło do takiego porównania.
Relacje z tamtej edycji przedstawiały Tarantino jako autora niezrzeszonego w WGA. Wyjaśniały też istotne rozróżnienie: kandydat nie musiał osobiście należeć do związku; znaczenie miało to, czy praca była objęta uznanymi porozumieniami. Sprowadzanie sprawy do stwierdzenia „nie chciał wstąpić do związku, więc przegrał” miesza sytuację zawodową z wynikiem konkursu, do którego w ogóle nie doszło.
Django ponownie nie znalazło się na liście nominowanych do WGA Awards w sezonie po premierze filmu w 2012 roku. Nie był to odosobniony wyjątek dotyczący Tarantino: wymogów tej edycji nie spełniły również inne produkcje, między innymi Miłość i Bestie z południowych krain. Wykluczenia wynikały z zasad konkursu, a nie z utworzenia listy filmów uznanych za niegodne artystycznego wyróżnienia.
Porównanie z Oscarami Tarantino za scenariusze pomaga to zrozumieć. Django mogło zdobyć Oscara za scenariusz oryginalny, mimo że nie brało udziału w konkursie scenariuszowym WGA. Instytucje niekoniecznie wybierają spośród tych samych dzieł. Dlatego brak nominacji związku scenarzystów nie powinien być traktowany jako dowód powszechnego odrzucenia Tarantino przez amerykańskich scenarzystów.
Autorstwo w filmach Prawdziwy romans i Urodzeni mordercy
W filmie Prawdziwy romans w reżyserii Tony’ego Scotta autorem scenariusza jest Quentin Tarantino. W przypadku Urodzonych morderców, wyreżyserowanych przez Olivera Stone’a, w rejestrach American Film Institute Tarantino przypisano autorstwo historii, a scenariusz — Davidowi Velozowi, Richardowi Rutowskiemu i Stone’owi. To rozróżnienie opisuje sposób przypisania autorstwa w ukończonych filmach. Samo w sobie nie pozwala odtworzyć wszystkich negocjacji, które poprzedziły ustalenie tych autorstw.
Historia i scenariusz to nie pojęcia wymienne. Historia może dostarczyć postaci, sytuacji i zarysu fabuły, które późniejsza praca rozwija lub przekształca. Uznanie wkładu w pierwotną wersję nie oznacza przypisania temu samemu autorowi wszystkich dialogów i decyzji zawartych w sfilmowanej wersji. W przypadku Urodzonych morderców rozdzielenie nazwisk i funkcji pozwala uniknąć przypisywania Tarantino autorstwa całej wersji zrealizowanej przez Stone’a.
WGA stosuje procedury ustalania autorstwa i arbitrażu. Związek wyjaśnia w swoim przewodniku, że analizuje materiały literackie oraz wkład uczestników; procedura ma własne zasady i nie jest głosowaniem w konkursie nagród. Samo istnienie takiego systemu nie dowodzi jednak, że konkretny spór został w ten sposób rozstrzygnięty. Aby stwierdzić, że w przeszłości przeprowadzono arbitraż, potrzebne są konkretne dowody z akt sprawy lub udokumentowane relacje o jego przebiegu.
W dostępnych tu i zweryfikowanych rejestrach nie ma wystarczających podstaw, by przedstawiać Prawdziwy romans i Urodzonych morderców jako dwa „zwycięstwa Tarantino w arbitrażach WGA”. Zweryfikowane informacje o autorstwie stanowią solidniejszy punkt wyjścia niż taka narracja. Sam dystans autora wobec adaptacji nie wystarcza też, by wnioskować o sankcji związku, wyroku czy zakazie używania jego nazwiska.
Pulp Fiction na liście najlepszych scenariuszy
Pulp Fiction również nie mogło wziąć udziału w konkursie w 1995 roku: jak podaje Los Angeles Times, jego firmy producenckie nie były sygnatariuszami porozumienia związkowego.
WGA uwzględnia Pulp Fiction na swojej liście 101 najlepszych scenariuszy, gdzie film zajmuje 16. miejsce. Wpis przypisuje tekst Quentinowi Tarantino, a historię Tarantino i Rogerowi Avary’emu. To późniejsze uznanie dla twórczości scenariuszowej, przyznane w ramach zestawienia obejmującego różne epoki kina. Nie należy przedstawiać go jako dorocznej nagrody za scenariusz zdobytej w 1994 lub 1995 roku.
Obecność na tej liście pokazuje, że relacja między instytucją a dziełem może mieć więcej niż jeden wymiar. Film może zostać wyróżniony w historycznym plebiscycie, nawet jeśli jego udział w dorocznym konkursie podlega innym wymogom. Istotne są konkretna nazwa listy i miejsce zajmowane przez film, a nie łączna liczba rzekomych trofeów.
Przynależność do związku, kwalifikacja, autorstwo i uznanie opisują różne fakty. W przypadku Tarantino rejestry pozwalają wyjaśnić wykluczenie z konkursów w określonych sezonach, wskazać autorstwo przypisane w filmach wyreżyserowanych przez innych twórców oraz odnotować późniejsze uznanie dla Pulp Fiction. Rozdzielenie tych kategorii zapobiega przypisywaniu mu nieistniejących nagród i przedstawianiu konfliktów twórczych jako niepotwierdzonych procedur związkowych.
Zobacz nagrody Quentina Tarantino.
Zobacz wszystkie artykuły w Nagrody Quentina Tarantino: co zdobył i w jakiej kategorii
