Puszka Red Apple w „Nienawistnej ósemce”: tytoń u Minnie

„Nienawistna ósemka” przenosi Red Apple na powojenny Dziki Zachód za sprawą opakowań tytoniu. Powracający motyw łączy projekty i filmy, choć nie przedstawia pełnej historii handlowej marki.

Tytoń wśród towarów u Minnie

Red Apple pojawia się w „Nienawistnej ósemce” jako tytoń wśród towarów w sklepie z pasmanterią Minnie. Puszki są częścią asortymentu, a Bob nabiera tytoń do skręcenia papierosa. Ten rekwizyt wprowadza markę do codziennej czynności pasującej do tego miejsca: Minnie oferuje zaopatrzenie i schronienie podróżnym przemierzającym odizolowany region.

W archiwum Propstore udokumentowano puszkę z produkcji filmowej, na której widnieje kobieca postać trzymająca jabłko, nazwa Red Apple Tobacco oraz informacja o tytoniu z Wirginii. Przedmiot jest wykonany z metalu i ma przyklejoną drukowaną etykietę. Dane te opisują konkretny zidentyfikowany rekwizyt filmowy, a nie zabytkową puszkę wyprodukowaną przez rzeczywistą firmę w XIX wieku.

Jej obecność zmienia sposób, w jaki rozpoznajemy markę Red Apple. We współczesnych filmach może pojawiać się na paczkach papierosów; tutaj projekt dostosowano do innej kultury materialnej. Nazwa zachowuje żartobliwe nawiązanie, a pojemnik nie pozwala, by otoczenie wyglądało jak nowoczesny sklep wstawiony bez zmian do westernu.

Projekt postarza fikcyjną markę

Ilustracja i kompozycja etykiety przywodzą na myśl dawne formy reklamy. Jabłko od razu kojarzy się z nazwą, a niewielki pojemnik można ustawić wśród innych produktów, nie przyciągając nadmiernie uwagi w kadrze. Rekwizyt pełni więc podwójną funkcję: pasuje do wnętrza Minnie i stanowi dodatkowy smaczek dla uważnego widza.

Nie trzeba przy tym przerywać suspensu, by pokazać puszkę niczym eksponat muzealny. Przedmioty uczestniczą w życiu wnętrza pełnego codziennych czynności: picia, jedzenia, ogrzewania się, rozmów czy przygotowywania tytoniu. Towary pomagają stworzyć wrażenie, że lokal działał już przed przybyciem głównych bohaterów.

Bob wykorzystuje tę zwyczajność na swoją korzyść. Jego obecność w lokalu musi pasować do zadań, które mógłby wykonywać ktoś odpowiedzialny za to miejsce. Codzienne gesty pomagają stworzyć pozory rutyny, podczas gdy inne szczegóły wzbudzają podejrzenia. Tytoń może być częścią takiego zachowania, nie stając się samodzielnym dowodem rozstrzygającym o tożsamości bohatera.

Marka nie przesądza też o rzeczywistej zawartości rekwizytu używanego podczas zdjęć. Filmowe opakowanie przedstawia produkt w świecie fikcji, ale materiały użyte do przygotowania ujęcia lub wykorzystane w jego trakcie to osobna kwestia. Na podstawie etykiety film nie pozwala ustalić receptury ani producenta komercyjnego.

Dawne pojawienie się marki nie oznacza daty jej założenia

Akcja osadzona po wojnie secesyjnej umiejscawia Red Apple w okresie wcześniejszym niż „Pulp Fiction” czy „Kill Bill”. Można więc mówić o historycznej wersji marki. Nie można jednak na tej podstawie ustalić roku jej założenia, wskazać właściciela ani odtworzyć późniejszej ekspansji do Japonii.

Nie należy też traktować każdego napisu na opakowaniu z innego filmu jako elementu obowiązkowo zgodnego z jedną chronologią firmy. Powracające marki to fikcyjne projekty graficzne dostosowywane do różnych potrzeb. Jeśli projekty się różnią, lepiej opisać te różnice, niż wymyślać podziały, fuzje czy wznowienia, by je wyjaśnić.

Puszka subtelnie nawiązuje do marki, nie zmieniając głównego konfliktu westernu. Lokal Minnie pozostaje schronieniem, w którym bohaterowie próbują ocenić nieznajomych w warunkach odosobnienia. Red Apple dodaje temu miejscu rozpoznawalny znak i pokazuje, jak współczesny motyw z filmografii może przybrać odmienną formę wizualną, gdy trafia do innego gatunku i epoki.

Czytaj dalej: Przewodnik po „Nienawistnej ósemce”.

Zobacz wszystkie artykuły w Nienawistna ósemka: intryga i nieufność pod śniegiem