Gogo Yubari, grana przez Chiaki Kuriyamę, jest młodą ochroniarką O-Ren Ishii w Kill Bill: Vol. 1. Jej szkolny mundurek i prowokacyjna postawa wyróżniają ją wśród członków świty. Gdy Beatrix próbuje dotrzeć do O-Ren, Gogo staje jej na drodze jako obrończyni i zmienia tę próbę w pojedynek na własnych, wyznaczonych obrazem zasadach.
Już pierwsze pojawienie się postaci pokazuje, że jest gotowa zabijać. Połączenie młodości, pewności siebie i przemocy sprawia, że jej wygląd nie pozwala przewidzieć jej zachowania. Film skupia to zagrożenie w postaci, która pojawia się na krótko, ale zapada w pamięć dzięki strojowi i wielkiej kuli na łańcuchu.
Gogo bierze udział w konflikcie, którego źródła tkwią w przeszłości Beatrix i O-Ren, ale jej bezpośrednim zadaniem jest ochrona szefowej. Zainteresowanie tą postacią wynika z jej roli, interpretacji Kuriyamy i sposobu, w jaki inscenizacja przygotowuje jej wyzwanie. Strój przywodzi na myśl uczennicę; opowieść niemal nie mówi nic o jej życiu poza środowiskiem przestępczym.
Gogo należy do ochrony otaczającej O-Ren w Tokio. Beatrix przybyła, by odnaleźć szefową, i musi zmierzyć się z tymi, którzy nie pozwalają jej do niej dotrzeć. Ta pozycja wyznacza ochroniarce jasną rolę w sekwencji, bez konieczności przedstawiania jej równie rozbudowanej historii osobistej jak w przypadku dwóch byłych członkiń oddziału.
Ochroniarka O-Ren i jej prezentacja
Bliskość z O-Ren Ishii umieszcza ją w kręgu osób strzegących autorytetu szefowej. Gogo może interweniować, gdy jej przełożona pozostaje z dala od walki. Organizacja rozkłada ryzyko: ludzie pracujący dla O-Ren muszą powstrzymać zagrożenie, które ostatecznie wymierzone jest w nią.
Krótka scena w barze przedstawia Gogo poprzez prowokację, która kończy się zabójstwem. Szybkość, z jaką zmienia przebieg spotkania, zapowiada niebezpieczeństwo wynikające z lekceważenia jej. Gogo sięga po przemoc, zanim pojawi się Beatrix, więc widz otrzymuje ostrzeżenie, gdy obserwuje, jak przygotowuje się do walki.
Postać mówi i zachowuje się z pewnością siebie, która kontrastuje z tym, jak niewiele wiemy o jej przeszłości. Film charakteryzuje ją poprzez natychmiastowe decyzje: sposób, w jaki reaguje na kogoś, kto się do niej zbliża, oraz to, jak zajmuje miejsce, z którego będzie bronić szefowej. Jej zagrożenie można zrozumieć bez wymyślania wyjaśnień dotyczących rodziny czy diagnozy, których opowieść nie podaje.
Szkolny mundurek i kula na łańcuchu
Szkolny mundurek budzi skojarzenia z młodością i uporządkowanym środowiskiem. W przypadku Gogo te oczekiwania kontrastują z zachowaniem, które potrafi nagle przerodzić się w agresję. Strój pozwala od razu dostrzec to napięcie. Wyróżnia ją również spośród zamaskowanych mężczyzn stanowiących inną część ochrony O-Ren.
Wielka kula na łańcuchu tworzy inną sylwetkę i porusza się inaczej niż miecz. Jej rozmiar i tor ruchu zajmują widoczną część przestrzeni, więc zagrożenie wynika zarówno z samego przedmiotu, jak i z dystansu, jaki może pokonać. Widz musi śledzić coś, co wciąż się porusza, nawet gdy osoba wprawiająca to w ruch wykonała już swój gest.
Jako rekwizyt kula ma sprawić, by konkretny rodzaj trudności w tej scenie akcji był łatwy do rozpoznania. Film doprowadza ten projekt do przesady i zmusza Beatrix do reagowania na zagrożenie, które nieustannie zmienia dzielący je dystans. Walka Beatrix z Gogo rozwija tę relację między obiema postaciami a dostępną przestrzenią, aż przewaga przechodzi z rąk do rąk.
W rozmowie z BAFTA Tarantino opisał tę walkę jako próbę przeniesienia japońskiego anime do filmu aktorskiego. Ta wypowiedź pozwala postrzegać nieproporcjonalny rozmiar przedmiotu jako świadomy wybór artystyczny. Scena buduje fantastyczne zagrożenie, które można zrozumieć dzięki jego kształtowi i ruchowi, bez potrzeby traktowania go jako pokazu działania historycznej broni.
Chiaki Kuriyama w krótkiej, ale wyrazistej roli
Kuriyama zagrała wcześniej w Battle Royale, filmie, który przyczynił się do jej rozpoznawalności poza Japonią, jak wynika z wywiadu opublikowanego przez Metropolis. Dzięki temu część widzów mogła przyjść na film, kojarząc aktorkę z inną rolą. W przypadku Gogo szkolny mundurek i przemoc znów idą w parze, tym razem w świecie O-Ren.
Interpretacja wykorzystuje oczekiwanie na starcie. Przeciwniczka pewna siebie może zmusić Beatrix do oceny sytuacji, zanim ta ruszy naprzód. Gogo zyskuje własną prezentację w walce w Domu Błękitnych Liści, a ta chwila wytchnienia pozwala odróżnić zagrożenie, jakie stanowi, od tego, które stwarza cała grupa ochroniarzy.
Jej śmierć kończy pojedynek i przybliża Beatrix do celu, choć ta wciąż musi pokonać kolejne przeszkody.
W wywiadzie dla MetropolisKuriyama wspominała, że zaskoczyły ją listy, które otrzymywała z innych krajów, w tym od młodych osób przebierających się za Gogo. To wspomnienie konkretnie pokazuje, jak postać zyskała popularność: widzowie rozpoznawali ją i odtwarzali jej wygląd wiele lat po premierze.
Identyfikację postaci ułatwia kilka elementów, które dobrze ze sobą współgrają. Mundurek i grzywka pozwalają przywołać Gogo nawet poza restauracją i bez odtwarzania całej sceny akcji. Ta oszczędność środków wizualnych sprawdza się zarówno w kostiumie, jak i w pamięci widza: krótki obraz może przypominać postać, którą film wyraźnie zdefiniował.
Kuriyama opowiadała też, że pracowała w innych gatunkach, i zauważała, że filmy grozy wywierają na widzach szczególnie silne wrażenie. Jej spostrzeżenie pomaga zrozumieć, dlaczego jedna rola może zdominować pamięć o bardziej zróżnicowanej karierze. Listy dotyczące Gogo nadawały temu rozpoznaniu konkretny kształt dzięki wizerunkowi, który wciąż krążył wśród jej fanek.
Zobacz wszystkie artykuły w Kill Bill: historia zemsty opowiedziana w dwóch tomach
