Napisy końcowe Kill Bill Vol. 2: pożegnanie z obsadą i lista zemsty

Zakończenie Kill Bill: Vol. 2 ponownie oddaje ekran aktorom po rozwiązaniu historii Beatrix. Poszczególnych części napisów nie należy mylić z jedną, w całości czarno-białą sekwencją.

Obsada powraca po zakończeniu historii

Napisy końcowe Vol. 2 stanowią pożegnanie z całym dziełem. Przywołują postacie z obu filmów i pozwalają ponownie zobaczyć twarze, które zniknęły z akcji na długo przed jej końcem. Nie obowiązuje tu już ani chronologia wydarzeń, ani lista wrogów Beatrix. Liczy się uznanie dla zespołu kreacji aktorskich, który nadał kształt tej opowieści.

Ten powrót zmienia naszą relację z postaciami. W trakcie historii każde pojawienie się może zwiastować zagrożenie, przeszkodę albo pomoc. W napisach obraz zostaje powiązany z nazwiskiem odtwórcy roli. Widz może jednocześnie rozpoznać postać i aktora. Film dystansuje nas od przemocy, którą właśnie oglądaliśmy, nie zaprzeczając, że stanowiła część opowieści.

Powrót aktorów z pierwszej części jest szczególnie istotny w przypadku dzieła wydanego w dwóch odsłonach. Zakończenie nie ogranicza się do obsady, którą widzieliśmy w ostatniej godzinie filmu. Łączy obie części za pomocą ich ciał i twarzy. Efekt przypomina wyjście artystów, by ukłonić się publiczności: różnice między protagonistami, wrogami i postaciami epizodycznymi na chwilę ustępują miejsca wspólnemu gestowi uznania.

Nie wszystkie napisy wykorzystują tę samą oprawę wizualną

Warto odróżnić montaż przedstawiający obsadę od czarno-białej sekwencji z Beatrix za kierownicą. Opisanie całego pożegnania jako serii monochromatycznych ujęć zaciera widoczną różnicę. Zakończenie wykorzystuje więcej niż jeden styl i nie nadaje wszystkim obrazom tej samej funkcji.

Montaż obsady odwołuje się do świeżych wspomnień o postaciach. Ujęcie z jazdy samochodem przywołuje natomiast figurę podróży: Beatrix zmierzającą ku celowi. Ponowne wykorzystanie go po zakończeniu historii zmienia jego znaczenie. To samo skupienie, które wcześniej zapowiadało nadchodzące działanie, można teraz odczytać jako zatrzymany obraz przebytej drogi.

zastosowanie czerni i bieli oddziela tę sekwencję od barwnej ciągłości wielu przywoływanych scen. Nie trzeba automatycznie utożsamiać jej z określoną datą historyczną ani dokładnym wspomnieniem. W napisach może pełnić funkcję zabiegu graficznego, dystansu wobec akcji albo sposobu, by twarz i szosę zamienić w emblematy protagonistki.

Muzyka również pomaga odróżnić poszczególne części. Malagueña salerosa w wykonaniu Chingon towarzyszy prezentacji obsady, a Goodnight Moon zespołu Shivaree pojawia się w innym momencie napisów. Nie trzeba przytaczać tekstów piosenek, by dostrzec znaczenie tej różnicy: wystarczy zwrócić uwagę na zmianę energii i na to, jak każdy utwór nadaje pożegnaniu odmienny charakter.

Przekreślone nazwiska i niepewny los Elle

Graficzny zabieg z nazwiskami kilku aktorów przywołuje logikę listy zemsty. Ich przekreślenie nawiązuje do wykazu, którego Beatrix używa, by oznaczać zrealizowane cele. Przenosząc ten zabieg do napisów, film łączy słownictwo swojej historii z przestrzenią, która zwykle służy do wskazania osób odpowiedzialnych za jej powstanie.

Znak zapytania przy nazwisku Daryl Hannah celowo odróżnia je od przekreślonych nazwisk. Los Elle nie został przesądzony przez pokazanie jej śmierci. Znak podtrzymuje tę niepewność: sam w sobie nie potwierdza, że przeżyła, ani nie zapowiada konkretnej kontynuacji. Jego znaczenie polega na zaznaczeniu, że film nie potwierdził takiego samego losu wszystkich postaci.

Nie należy też traktować napisów jako dosłownej bazy danych o zmarłych. Ten zabieg ma element gry i jest wybiórczy. Łączy nazwisko aktora z losem jego postaci i opiera się na tym, że widz rozpozna to podstawienie. Zbyt urzędowa interpretacja odebrałaby urok konwencji fabularnej, która powraca na progu wyjścia.

Zakończenie pozwala więc na dwa doświadczenia naraz: pożegnanie z obsadą i pozostanie przez kilka minut w świecie języka Kill Bill. Obrazy nie posuwają już zemsty naprzód, ale zachowują jej znaki, muzykę i wizualną pamięć. Opowieść się kończy, lecz sposób jej oglądania trwa jeszcze podczas napisów.

Wróć do przewodnika po Kill Bill.

Zobacz wszystkie artykuły w Kill Bill: historia zemsty opowiedziana w dwóch tomach