Reklama pojawia się, gdy Beatrix przybywa na lotnisko w Tokio. Jej krótki pobyt sprawia, że powracająca marka staje się częścią komercyjnego krajobrazu, który wita bohaterkę.
Plakat w strefie przylotów
Reklamę Red Apple z filmu Kill Bill: Vol. 1 widać, gdy Beatrix przemierza lotnisko po przybyciu do Tokio. Tę lokalizację należy odróżnić od nocnych ulic, które również pojawiają się w japońskim epizodzie. Reklama towarzyszy bohaterce w drodze i zajmuje dużą powierzchnię w tle, dzięki czemu można rozpoznać markę, nie przerywając jej podróży.
Beatrix nie musi zatrzymywać się, by na nią spojrzeć. Plakat należy do świata, przez który przechodzi, podobnie jak oznakowanie i ciągi komunikacyjne terminalu. Brak interakcji sprawia, że jest to opcjonalny szczegół: ktoś, kto zna Red Apple, rozpozna powracający motyw, a inny widz zobaczy po prostu wiarygodną reklamę na lotnisku.
Marka fikcyjna Red Apple ma już rozpoznawalną tożsamość w innych filmach Tarantino. Tutaj zmienia się skala jej obecności. Zamiast pojawiać się na opakowaniu trzymanym w dłoni, zajmuje przestrzeń publiczną i sugeruje szerszą dystrybucję. Fikcja wywołuje takie wrażenie, nie wyjaśniając niczego o kampaniach, biurach ani wynikach sprzedaży.
Julie Dreyfus na reklamie
Modelką z reklamy jest Julie Dreyfus, która w filmie gra Sofie Fatale. Wizerunek aktorki został wykorzystany w elemencie scenografii. Rozpoznanie jej to dodatkowy smaczek, ale nie dowodzi, że Sofie pracuje jako modelka ani że jej relacja z O-Ren obejmuje handel tytoniem.
Sofie jest w tej historii współpracowniczką O-Ren i osobą, którą Beatrix rozpoznaje podczas poszukiwań. Plakat nie przedstawia sceny wyjaśniającej, jak doszło do zatrudnienia jej do reklamy, ani rozmowy łączącej te dwie role. Wnioskowanie o równoległej karierze na podstawie tego, że widać twarz Dreyfus, oznaczałoby pomylenie aktorki z postacią.
To rozróżnienie jest szczególnie przydatne w filmie, w którym jeden aktor gra kilka ról, a pamięć o kinie staje się częścią zabawy. Ta sama twarz może zostać ponownie wykorzystana ze względów estetycznych lub dla żartu, bez potrzeby tworzenia szczegółowego wyjaśnienia w świecie przedstawionym. Widz może dostrzec podobieństwo, ale twierdzenie o nowej biografii wymaga czegoś więcej.
Marka w zmienionej odsłonie
Reklama wzmacnia wrażenie miasta nasyconego komercyjnymi znakami. W tym samym japońskim fragmencie plakat G.O. Juice przedstawia kolejną wymyśloną markę. Oba elementy dodają kolorytu scenie podróży, ale nie należy łączyć ich w jedną rzekomą firmę ani przypisywać im historii własności, której film nigdy nie przedstawia.
Porównanie z Red Apple w Nienawistnej ósemce pokazuje, jak bardzo może zmieniać się nośnik. Nazwa może pojawić się zarówno we współczesnej reklamie, jak i na opakowaniu stylizowanym na dawne, a mimo to pozostać rozpoznawalna. Powracający motyw graficzny sam w sobie nie wyznacza spójnej historii firmy we wszystkich opowieściach.
Plakat jest interesujący dzięki połączeniu kilku konkretnych elementów: przestrzeni publicznej, dużego formatu, znanej marki i ponownie wykorzystanej twarzy. Jego obecność poszerza wizualny świat filmu, nie zmieniając lotniska w scenę objaśniającą. Przybycie do Tokio zachowuje swoją funkcję fabularną, a tło daje drobną nagrodę tym, którzy patrzą dalej niż na Beatrix.
Czytaj dalej: Przewodnik po Kill Bill.
Zobacz wszystkie artykuły w Kill Bill: historia zemsty opowiedziana w dwóch tomach
