Kostiumy z filmu Reservoir Dogs łączą indywidualne detale ze wspólnym wyglądem. Mr. White jest konkretnym przykładem: nosi pierścionek na prawym małym palcu i zegarek z czarnym paskiem. To drobne przedmioty związane z dłońmi i ich ruchami, które dodają obrazowi informacji, nie zmieniając ciemnego zestawu z białą koszulą, charakterystycznego dla niego podczas napadu.
Akcesoria sprawiają, że postać wygląda, jakby miała nawyki ukształtowane jeszcze przed sytuacją, którą oglądamy. To wrażenie jest elementem charakterystyki postaci: nie dowodzi, gdzie zdobyła te przedmioty, ile są warte ani czy należą do życia Harvey’ego Keitela. Film pozwala zobaczyć, jak są noszone; ustalenie ich pochodzenia wymaga innego rodzaju dokumentacji.
To rozróżnienie jest szczególnie przydatne w kontekście tezy, że wszyscy aktorzy osobiście wybrali swoją biżuterię. Wywiady z Betsy Heimann potwierdzają, że kostiumy dopasowywano do poszczególnych wykonawców, ale nie poświadczają tak ogólnego twierdzenia na temat pierścionków i zegarków. Najpewniejsza analiza wychodzi od rozpoznawalnych przedmiotów i ich obecności w kadrze.
Pierścionek i zegarek Mr. White’a
Analiza BAMF Style poświęcona Mr. White’owi, opublikowana 15 września 2014 roku i opatrzona zdjęciami, wskazuje pierścionek na małym palcu prawej dłoni oraz zegarek z wąskim, czarnym paskiem. Te cechy pozwalają opisać akcesoria bez powtarzania przypisanych im w tym źródle materiałów i kamieni. Sam autor przyznaje, że trudno z całą pewnością zidentyfikować zegarek.
Pierścionek znajduje się na skraju dłoni. Jego położenie sprawia, że podczas gestykulacji White’a podąża za linią palców, zamiast zmieniać wygląd środkowej części stroju. Na krótką chwilę może przyciągnąć wzrok, po czym staje się mniej widoczny, gdy dłoń zmienia pozycję. To działanie w kadrze wyjaśnia, jak niewielki przedmiot wpływa na odbiór postaci, nie wymagając osobnego ujęcia, które pokazywałoby go z bliska.
Zegarek wprowadza inny rodzaj detalu. Ciemny pasek obejmuje nadgarstek i może być częściowo zasłonięty rękawem. Jego widoczność zależy od ułożenia ramienia, mankietu koszuli i kadru. Dlatego łatwiej zauważyć sam zegarek niż odczytać jego tarczę lub ustalić producenta. Precyzyjny opis może ograniczyć się do tego, co da się rozpoznać na obrazie.
Oba akcesoria przyciągają uwagę na różne sposoby: jedno porusza się wraz z palcami, a drugie znajduje się na granicy między ubraniem a skórą. Ta różnica ma większe znaczenie dla ich funkcji na ekranie niż identyfikacja handlowa. Kostium towarzyszy zwyczajnym działaniom postaci i staje się ich częścią, nie przerywając sceny, by wyjaśnić każdy element jej stroju.
Jak akcesoria nadają postaci indywidualny charakter
W wywiadach dla Clothes on Film i Highsnobiety Betsy Heimann opisuje celowe różnice między strojami poszczególnych wykonawców. Jej relacja pokazuje, że ogólne podobieństwo szło w parze z indywidualnym projektem. Nie pozwala jednak automatycznie przypisywać aktorom wszystkich decyzji: wybranie biżuterii, przyniesienie jej na plan i noszenie przed kamerą to różne działania.
Pierścionek White’a można interpretować jako element wizerunku gangstera przywiązanego do własnego wyglądu. Takie skojarzenie nie czyni z niego oznaki rangi ani nie wyjaśnia związku postaci z Joe. Nie określa też jej stanu cywilnego. Postać nabiera głębi dzięki połączeniu wyglądu, zachowania i dialogów; żaden z tych aspektów nie zostaje rozstrzygnięty przez palec, na którym nosi pierścionek.
Zależność między kostiumem a tożsamością postaci obejmuje również takie dyskretne detale. Akcesorium może sprawić, że strój wygląda na noszony przez konkretną osobę o własnych upodobaniach, nawet jeśli opowieść nie wyjaśnia jego pochodzenia. Jego rolą jest podtrzymywanie wrażenia codzienności w scenie zdominowanej przez przestępczą działalność.
To, jak bardzo dłonie przyciągają wzrok, zmienia się wraz z wykonywaną czynnością. Ten sam pierścionek może być widoczny zarówno przy spokojnym, jak i nerwowym geście, ale wywołuje wtedy inne wrażenie. Różnica wynika z rytmu, postawy i sytuacji, w której znajduje się postać. W tym sensie akcesorium stanowi stały punkt odniesienia, wokół którego zmienia się interpretacja, i uczestniczy w scenie bez potrzeby fizycznej przemiany.
Zegarek może pełnić w filmie różne funkcje, zależnie od tego, jak zostanie wykorzystany. Noszenie go jako części stroju nie jest tym samym co pokazanie tarczy, by wyznaczyć termin lub zmierzyć czas oczekiwania. W analizie kostiumu White’a najpierw liczy się jego obecność na ciele. Przypisanie mu funkcji stopera wymagałoby konkretnego działania, które by ją uzasadniało. To rozróżnienie między noszeniem przedmiotu a użyciem go jako informacji narracyjnej pozwala docenić dyskretne detale, nie wymagając, by każdy z nich stawał się wskazówką lub wywoływał zdarzenie.
Zobacz wszystkie artykuły w Reservoir Dogs: napad opowiedziany przez jego konsekwencje
