Główna akcja Django niemal cały czas posuwa się naprzód. Wspomnienia o Broomhildzie i elipsy w przedstawieniu nauki to elementy, które warto umieścić we właściwej kolejności, by śledzić wydarzenia chronologicznie.
Wydarzenia sprzed sceny otwierającej w Teksasie
Historia Django zaczyna się przed sceną, w której otwiera się film: kolumną jeńców. On i Broomhilda są już parą, próbowali uciec z niewoli i zostali za to ukarani. Wspomnienia rozrzucone w całej opowieści pozwalają odtworzyć ich przeszłość, choć nie tworzą kalendarza z datami każdego wydarzenia.
Próba ucieczki i przemoc ze strony braci Brittle poprzedzają rozdzielenie małżonków. Django rozpoznaje tych mężczyzn, bo doświadczył ich okrucieństwa jeszcze przed spotkaniem ze Schultzem. Ten związek przyczynowy jest istotny: doktor nie daje mu powodów do urazy, lecz możliwość działania w odpowiedzi na doświadczenie, które już jest częścią jego życia.
Sprzedaż oddziela Django od Broomhildy. Trafia on do grupy transportowanej przez braci Speck, a Broomhilda przechodzi przez kolejne etapy niewoli, których film w wersji kinowej nie przedstawia ze wszystkimi szczegółami zawartymi w scenariuszu. Nie należy bez wyraźnego zaznaczenia włączać do chronologii filmu materiałów pisanych opisujących innych właścicieli i wydarzenia.
Plansza początkowa umiejscawia akcję w 1858 roku. Zawiera też względne odniesienie do początku wojny secesyjnej, które nie zgadza się dokładnie z historyczną datą 1861 roku. Śledząc film, warto zachować podany wprost rok i kolejność pór roku, zamiast przekształcać tę rozbieżność w wymyślony alternatywny kalendarz.
Spotkanie ze Schultzem, bracia Brittle i zima
W Teksasie Schultz odnajduje braci Speck i pyta o jeńca, który potrafi rozpoznać braci Brittle. Django zgłasza się. Starcie z handlarzami niewolników pozwala doktorowi zabrać go ze sobą, a pozostałym mężczyznom daje możliwość samodzielnego wyboru, dokąd pójdą. To początek głównego wątku rozgrywającego się w teraźniejszości.
Następnie docierają do Daughtrey. Schultz opowiada o swoim fachu i proponuje Django układ: rozpozna trzech braci w zamian za wolność i pieniądze. W tej samej miejscowości zabija szeryfa Billa Sharpa, wyjawia, że jest poszukiwanym Willardem Peckiem, i pokazuje nakaz marszałkowi. Django przekonuje się w ten sposób, jak łowca nagród wykorzystuje dokumenty, by uzasadnić swoją działalność.
Poszukiwania prowadzą ich na plantację Big Daddy’ego, gdzie pracują bracia Brittle. Django ich rozpoznaje i bierze udział w ich śmierci; Schultz doprowadza zadanie do końca i wykorzystuje dokumenty, by uzyskać zgodę na ich wyjazd. Odwet ze strony mężczyzn w kapturach następuje po tym starciu i kończy się niepowodzeniem, ponieważ bohaterowie zastawili na nich pułapkę.
Po wykonaniu pierwszego zadania Schultz dotrzymuje obietnicy i uwalnia Django, a następnie proponuje mu nowy układ. Django będzie z nim pracował przez zimę i otrzyma część nagród. Po tym okresie razem poszukają Broomhildy. Drugiej współpracy nie należy umieszczać przed wydarzeniami z braćmi Brittle ani mylić jej z warunkami pierwszego układu.
Montaż skraca tygodnie lub miesiące podróży, treningów i odbierania nagród. Ośnieżony krajobraz sygnalizuje zmianę pory roku i wspólnie spędzony czas. Nie oglądamy każdego dnia ani każdej lekcji z osobna. Django rozwija się w tym okresie, choć film pokazuje tylko kilka chwil, by unaocznić tę przemianę.
Od poszukiwań Broomhildy do powrotu na Candyland
Po zimie bohaterowie badają losy Broomhildy i ustalają, że jej właścicielem jest Calvin Candie. Przygotowują się do roli kupców zainteresowanych zawodnikami, by uzyskać do niego dostęp. Spotkanie w klubie poprzedza podróż na Candyland, a podczas niej dochodzi do schwytania i śmierci D’Artagnana.
Na plantacji Schultzowi udaje się porozmawiać z Broomhildą i przygotować jej spotkanie z Django. Celem jest wykupienie jej wolności bez ujawniania, że są małżeństwem. Stephen dostrzega oznaki ich związku i ostrzega Candiego. Kolacja przestaje być więc pozorowaną negocjacją i przeradza się w jawną próbę wymuszenia.
Candie żąda wysokiej sumy za Broomhildę, a umowa zostaje sfinalizowana. Schultz odmawia podania ręki na koniec transakcji i strzela do właściciela. Butch Pooch zabija doktora; Django odpowiada ogniem i podejmuje walkę, ale w końcu się poddaje, gdy sytuacja Broomhildy sprawia, że dalszy opór naraziłby ją na niebezpieczeństwo.
Django zostaje wzięty do niewoli, a decyzja o wysłaniu go do LeQuint Dickeya zapada po pierwszej strzelaninie. Podczas transportu zwodzi strażników, sugerując, że mogą zdobyć nagrodę, odzyskuje możliwość działania i ucieka. Jego powrót na Candyland jest zatem ponownym wkroczeniem w to samo miejsce, lecz w innym celu i na innych warunkach.
W finałowej części Django staje do walki z pozostałymi mężczyznami, odzyskuje Broomhildę i wysadza rezydencję ze Stephenem w środku. Para odjeżdża konno. Opowieść nie przedstawia szczegółowo ich późniejszych losów, dlatego wiarygodna chronologia kończy się na ich odjeździe, a nie na przyszłości rodzinnej wymyślonej na podstawie domysłów.
W porównaniu z innymi formami nielinearnej narracji u Tarantino, tutaj głównym wyzwaniem jest odróżnienie wspomnień, wizji i elips od akcji rozgrywającej się w teraźniejszości. Większość podróży zachowuje bezpośredni porządek przyczynowo-skutkowy. Fragmenty przeszłości wyjaśniają, dlaczego bohaterowie wyruszają w drogę, a przeskoki w czasie pozwalają pokazać postępy w nauce bez przedstawiania każdego dnia.
Wróć do przewodnika po Django.
Zobacz wszystkie artykuły w Django bez łańcuchów: ratunek, bohaterowie i western południowy
