Simone w Jackie Brown: Hattie Winston i krąg Ordella

Simone, grana przez Hattie Winston, należy do otoczenia Ordella Robbiego i pojawia się na krótko w Jackie Brown. Jej dom służy Louisowi za miejsce noclegu, a jej obecność podczas próby wymiany pozwala odkryć, że Ordell wprowadził dodatkową osobę do akcji. To dwa różne sposoby, w jakie uczestniczy w życiu handlarza: jako osoba z jego kręgu i jako współpracowniczka przy przenoszeniu pieniędzy.

Film nie musi dawać jej długiej kwestii, by widz ją zapamiętał. Występ przed Louisem oraz późniejsze rozpoznanie kobiety biorącej udział w próbie to jej najbardziej wyraziste momenty. Jej nieobecność będzie miała też konsekwencje, gdy Ordell będzie musiał ją zastąpić.

W obsadzie wymienionej przez BFI Hattie Winston występuje w roli Simone. To nazwisko aktorki; nie należy mylić jej z Winstonem, postacią współpracującą z Maxem Cherrym. Rolę Simone najlepiej zrozumieć na podstawie jej własnych wystąpień, nie przedstawiając jej jako stałej doradczyni Ordella ani nie przypisując jej decyzji podejmowanych przez kogoś innego.

Simone poznajemy we wspólnej przestrzeni domowej, w której przebywa też Louis. Właśnie wrócił do otoczenia Ordella i znajduje się w zależnej sytuacji: potrzebuje miejsca do zamieszkania, a dawny kompan proponuje mu pracę. Obecność Simone pozwala nam zobaczyć coś z ich życia między kolejnymi zleceniami.

Występ przed Louisem

The Quentin Tarantino Archives podaje, że piosenką, którą Simone wykonuje przed Louisem, jest „Baby Love” zespołu The Supremes. Śpiewa i tańczy dla niego w prywatnej sytuacji. Ta scena pokazuje postać zajętą czymś własnym — w innych częściach opowieści poznajemy ją przede wszystkim przez to, co mówi o niej Ordell.

Louis staje się widzem. Taki układ zmienia charakter spotkania: przez chwilę obserwujemy kobietę, która chce wystąpić przed kimś innym, oraz mężczyznę, który ogląda jej występ. Rozmowa o przestępczej działalności schodzi na dalszy plan, a domowa przestrzeń wypełnia się czymś innym niż przygotowania do kolejnego zlecenia.

Scena ukazuje różnicę między byciem związanym z interesami a poświęcaniem im każdej chwili. Dom Simone to miejsce, w którym jedna osoba może śpiewać, a druga spędzać czas. Ten codzienny sposób korzystania z przestrzeni pozwala zrozumieć, dlaczego Ordell może tam znaleźć Louisa, a zarazem sprawia, że obecność Simone wykracza poza rolę nazwiska w jego terminarzu.

Numer muzyczny pozostaje częścią świata przedstawionego. Simone wykonuje go dla swojego towarzysza, choć w rzeczywistości śpiewa Winston. Film pokazuje w ten sposób mały występ wewnątrz innego występu: bohaterka przygotowuje własną prezentację, a widz Jackie Brown obserwuje również osobę, która ją ogląda.

Kobieta pojawiająca się podczas próby

Podczas próby wymiany, po Sherondzie, w obiegu toreb pojawia się druga kobieta. Max zauważa jej udział. Kiedy Jackie prosi o wyjaśnienie, Ordell przedstawia tę kobietę jako Simone. To ujawnienie zmienia obraz trasy, którą — jak sądziła Jackie — miały pokonać torby.

Simone uczestniczy tu w mechanizmie działania Ordella Robbiego. Jej pojawienie się pozwala się przekonać, że handlarz podejmuje środki ostrożności i decyduje, jakie informacje udostępnia. Jackie musi wiedzieć, kto weźmie udział w akcji; on zachowuje się tak, jakby mógł dodać kolejną osobę, nie wpływając tym na wcześniejsze ustalenia.

Nieobecność, która wymusza zmianę planu

Simone znika przed główną wymianą, a Ordell angażuje Melanie, by ją zastąpiła. Film przedstawia tę zmianę za pośrednictwem Ordella. Kobieta wyznaczona do zadania przestaje być dostępna, więc handlarz musi kontynuować plan z inną uczestniczką.

Taki obrót spraw podważa jego wizerunek człowieka mającego wszystko pod kontrolą. Może przedstawiać osoby ze swojego otoczenia jako przewidywalne współpracowniczki i współpracowników, ale gdy ich wzywa, muszą być na miejscu. Zastępstwo pokazuje, że w praktyce jest od nich zależny. W swoim interesie wykorzystuje osobiste relacje, nad którymi nie ma pełnej kontroli, choć stwarza takie pozory.

Simone poznajemy na różne sposoby. Podczas występu przed Louisem możemy obserwować, jak robi coś z własnej inicjatywy. W późniejszych rozmowach jej zachowanie opisuje Ordell. Ta zmiana perspektywy jest warta uwagi: słuchanie, jak jedna postać mówi o drugiej, również mówi nam coś o relacji, jaką ta pierwsza chce z nią mieć.

Ordell zwykle przedstawia otaczających go ludzi tak, jak mu to odpowiada. Oczekuje, że będzie mógł przydzielać im takie zadania, jak przenocowanie wspólnika, odebranie torby czy stawienie się o określonej porze. Krótka obecność Simone pozwala przypisać twarz jednej z tych osób, zanim opowieść poinformuje nas, że wypada ona z planu.

Film nie wyjaśnia, co dzieje się poza tym wątkiem. Nie pokazuje Simone po jej odejściu ani nie daje jej wyznać wszystkiego, co mogłoby wyjaśnić jej motywacje. Jej nieobecność można zrozumieć przez pryzmat zmiany, którą wymusza, bez dopisywania dalszej biografii, której historia nie przedstawia.

Zobacz wszystkie artykuły w Jackie Brown: przetrwanie, zaufanie i spóźniona szansa