MG TD Sharon Tate i Romana Polańskiego

Mały zielony MG jest kojarzony z Sharon Tate i Romanem Polańskim. Dokumentacja samochodu wykorzystanego przy produkcji identyfikuje go jako model TD z 1952 roku; ogólne przypisywanie go Jayowi Sebringowi wynika z pomylenia różnych postaci i ich podróży.

Identyfikacja zielonego kabrioletu

MG TD z filmu Pewnego razu… w Hollywood można rozpoznać po otwartym nadwoziu, pionowej osłonie chłodnicy i oddzielnych błotnikach. Zachował cechy, które mogą sprawiać wrażenie pochodzących sprzed lat 50., choć udokumentowany egzemplarz wykorzystany na planie pochodzi z 1952 roku. To połączenie tłumaczy część jego obecności w filmie, którego akcja rozgrywa się w 1969 roku: samochód wygląda na osobisty wybór w mieście pełnym większych i nowszych amerykańskich aut.

Karta pojazdu wykorzystanego przy produkcji opisuje go jako oliwkowozielone MG TD kojarzone z Romanem Polańskim i Sharon Tate. Koryguje to ogólne przypisywanie samochodu Jayowi Sebringowi. Bohaterowie należą do tego samego kręgu przyjaciół i razem podróżują, ale nie oznacza to, że wszystkie samochody z ich otoczenia należą do tej samej osoby. Precyzja jest szczególnie ważna, gdy artykuł ma wyjaśnić konkretny obiekt, a nie podsumować wszystkie relacje Sharon.

Dokumentacja egzemplarza wskazuje również, że został on odrestaurowany i wyposażony w późniejsze podzespoły mechaniczne. Dlatego informacji z karty oryginalnego MG TD nie można bez zmian odnosić do samochodu filmowego. Obiekt wykorzystany przy produkcji łączy historyczny wygląd z własną historią materialną. Można dostrzec tę różnicę, nie omawiając instrukcji modyfikacji ani nie przypisując pojazdowi osiągów, których nie zweryfikowano podczas zdjęć.

Steven Butcher, koordynator ds. pojazdów, wyjaśnił, że szukano dla Polańskiego samochodu o wyglądzie dawnego roadstera. MG pozwalało uzyskać taką sylwetkę bez konieczności użycia modelu z lat 30. Była to decyzja związana z filmową charakterystyką postaci. Nie dowodzi ona, że historyczny Polański posiadał dokładnie taki samochód ani że każda pokazana podróż odtwarza fotografię lub relację z 1969 roku.

Inna skala podróży Sharon

MG zapewnia wizualnie bardziej otwarty sposób przemieszczania się niż Cadillac Ricka. Pasażerowie siedzą blisko siebie i są bardziej wystawieni na otoczenie w kabriolecie. Niewielkie nadwozie pozwala kamerze wyraźnie pokazywać twarze i ruch krajobrazu. Ta skala współtworzy nastrój podróży kojarzonych z Sharon i Romanem, podczas których jazda może wiązać się z odpoczynkiem, towarzystwem i przemierzaniem miasta pełnego obietnic.

Film wykorzystuje samochody, by odróżnić światy społeczne, które znajdują się bardzo blisko siebie. Rick mieszka obok pary reprezentującej świat sukcesu filmowego, do którego chciałby się dostać. MG można postrzegać jako część tego obrazu eleganckiego życia w ruchu, choć jest mniejsze od jego własnego Cadillaca. Pozycja w Hollywood nie jest tu wyrażona przez prostą rywalizację o to, kto ma większy samochód.

Obecność Sharon Tate jako bohaterki nadaje temu jeszcze jeden wymiar. Jej podróże pozwalają pokazać ją podczas zwyczajnych doświadczeń: gdy przygląda się miastu i spędza czas z bliskimi osobami. Samochód uczestniczy w tej codzienności. Historia nie przedstawia jej wyłącznie jako nieruchomej postaci, definiowanej przez wiedzę widza o jej prawdziwej śmierci. Prowadzenie samochodu lub podróżowanie z kimś pozwala dać jej czas i ruch w obrębie opowieści.

Nie oznacza to jednak, że każda scena jest dokładną rekonstrukcją biograficzną. Relację między historyczną Sharon a filmem należy rozpatrywać z rozróżnieniem między udokumentowanymi faktami a decyzjami inscenizacyjnymi. Samochód może pasować do charakterystyki postaci, a zarazem być wyborem ekipy filmowej. Wierność wizualna przedmiotu nie potwierdza automatycznie historyczności sytuacji, w której się pojawia.

Samochód z planu ma własną historię

Karta MG wykorzystanego przy produkcji pozwala wyjść poza identyfikację opartą wyłącznie na kadrach filmu. Dostępne są informacje przypisujące ten obiekt do filmu i podające konkretny rocznik egzemplarza. Tego rodzaju dokumentacja jest cenna, ale należy interpretować ją w odpowiednim zakresie: opisuje pojazd wskazany jako używany na planie, a nie wszystkie samochody, które mogły pojawić się w poszczególnych ujęciach, ani każdą decyzję podjętą podczas kręcenia scen.

Późniejsze modyfikacje egzemplarza przypominają również, że klasyczny samochód może przejść różne etapy, zanim trafi przed kamerę. Sam rok produkcji nie określa jego stanu kilkadziesiąt lat później. Film wykorzystuje jego wygląd, by przedstawić minioną epokę, podczas gdy rzeczywisty pojazd należy do historii konserwacji i zmian, która trwa poza fikcją.

Nie należy też przypisywać MG wszystkich podróży Sharon. Wizytę w kinie, wyjścia z przyjaciółmi i przejazdy po Cielo Drive warto rozpatrywać osobno, z uwzględnieniem sytuacji i użytych pojazdów. Powiązanie artykułu ze sceną, w której Sharon ogląda The Wrecking Crew pozwala przypomnieć o tej różnorodności, nie przesądzając, że w każdej podróży pojawia się ten sam kabriolet. Ciągłość postaci nie wymaga niezmienności samochodu.

MG TD jest interesujące ze względu na konkretny sposób, w jaki wpisuje się w ten świat: jest kompaktowe, ma otwarte nadwozie i sylwetkę z innej epoki w roku 1969. Dokumentacja pozwala określić je jako MG TD z 1952 roku i powiązać z Tate i Polańskim w filmie. W tej opowieści samochód staje się częścią codziennego ruchu Hollywood, gdzie elegancję może wyrażać zarówno mały roadster, jak i duża limuzyna gwiazdy telewizyjnej.

Więcej informacji w przewodniku po filmie Pewnego razu… w Hollywood.

Zobacz wszystkie artykuły w Pewnego razu… w Hollywood: postacie, miasto i kino