Trudi, grana przez Bronagh Gallagher, jest przyjaciółką, która pojawia się w domu Lance’a w filmie Pulp Fiction. Drugą kobietą jest Jody, żona Lance’a. Obie rozmawiają podczas pierwszej wizyty Vincenta i spotykają się ponownie, gdy wraca on z Mią. Trudi pełni głównie rolę słuchaczki i obserwatorki: jej pytania pomagają rozwinąć rozmowę o piercingu, a jej obecność towarzyszy później konsternacji wywołanej nagłym wypadkiem.
Zmiana między tymi dwiema sytuacjami określa jej rolę. Najpierw jest czas, by zatrzymać się przy osobistych upodobaniach i pozwolić, by jedno pytanie prowadziło do następnego. Później do tego samego domu trafia nieprzytomna kobieta, a kłótnie przerywają próby udzielenia jej pomocy. Trudi pozostaje blisko wydarzeń — siedzi, a potem wstaje — podczas gdy Lance, Vincent i Jody spierają się o to, kto przejmie inicjatywę. Dzięki tej pozycji można dostrzec świadka w salonie: osobę, która dzieli z innymi tę przestrzeń i obserwuje sytuację, której przebieg zależy od pozostałych.
Pojawienie się Trudi wpisuje się w codzienne życie domowników. W Pulp Fiction (Quentin Tarantino, 1994) widzimy ją rozmawiającą z Jody, zanim Vincent odchodzi na bok z Lance’em. Jej udział sprawia, że dom ma własny rytm, który trwał już przed przybyciem gościa.
Rozmówczyni Jody
Jody opowiada o swoim piercingu, a Trudi zadaje jej pytanie na ten temat. Odpowiedź się rozrasta, a film pokazuje również reakcje słuchaczki. Jody może mówić o swoich upodobaniach, bo ma przed sobą kogoś, kto poświęca jej uwagę. Trudi uczestniczy w rozmowie, nie próbując zmieniać jej w opowieść o sobie.
Vincent dołącza do rozmowy, zadając kolejne pytanie — tym razem o ozdobę, którą Jody nosi na języku. W ten sposób do rozmowy dołącza nowy uczestnik, zanim Lance zawoła go, by porozmawiać na osobności. Trudi jest częścią grupy, którą Vincent zastaje w domu; wizyta klienta odbywa się, gdy pozostali zajmują się własnymi sprawami i zainteresowaniami.
Poczucie zażyłości wynika z tego spotkania. Jody rozwija swoje odpowiedzi, Trudi reaguje, a Vincent czuje się na tyle swobodnie, by włączyć się do rozmowy. Czas poświęcony na pogawędkę pozwala poznać domowe otoczenie, które powróci później tej nocy, gdy wszyscy staną wobec znacznie trudniejszej sytuacji.
Jej miejsce podczas nagłego wypadku z Mią
Gdy Vincent przyprowadza Mię Wallace do domu, Trudi siedzi w głębi salonu. Końcowa kontynuacja w Words in Pictures, datowana na 25 lipca 1994 roku, odnotowuje później, że wstaje, podczas gdy pozostali bohaterowie skupiają się wokół Mii. Jej miejsce w grupie zmienia się w trakcie oczekiwania.
Jody kłóci się z Lance’em i odpowiada na kierowane do niej prośby; Vincent nalega, by zrobili coś, żeby pomóc Mii. Trudi pozostaje poza tą wymianą poleceń i pretensji. Różnica wynika z działań postaci w tej scenie: pozostali zabierają głos i podejmują decyzje, a ona obserwuje rozwój wydarzeń. Jej bliskość pozwala wprowadzić w tej samej napiętej przestrzeni jeszcze jeden punkt widzenia.
Mia odzyskuje przytomność, a Trudi nadal jest wśród osób, które ją otaczają. Po nagłym wstrząsie bohaterowie pozostają razem w salonie. W scenie nadal obecna jest więc obserwatorka obok tych, którzy działali — osoba, która widziała, jak sytuacja zmieniała się od przybycia Mii do jej końcowej reakcji.
Szczegół kostiumu i codzienna obecność
Betsy Heimann opowiedziała Lauren Sanchez, że Gallagher chciała założyć koszulkę zespołu The Frames, ale jej bagaż zaginął. Wspominała tymczasową czarną koszulkę, a z mniejszą pewnością także bezrękawnik z flaneli; powiedziała aktorce, by założyła koszulkę zespołu, gdy tylko się znajdzie (Vogue, 14 października 2019).
Oba występy Trudi łączą początkową rozmowę z nagłym wypadkiem. Salon nadal jest miejscem, w którym gromadzą się ludzie, choć to, co przyciąga ich uwagę, całkowicie się zmienia. Jej rola najpierw rozmówczyni, a potem świadka pozwala dostrzec tę zmianę z perspektywy innej niż Vincenta czy Lance’a. Niebezpieczeństwo pojawia się w otoczeniu, w którym rozmowy już trwały i byli obecni inni ludzie.
Sposób przedstawienia Trudi odróżnia głos, który słychać, od twarzy, którą widać. Na początku sceny w domu kamera pokazuje ją, gdy Jody mówi poza kadrem. Pierwsze wyjaśnienie dotyczące piercingu należy do Jody; Trudi jest tą, która słucha. Dzięki temu podziałowi widz wchodzi w rozmowę, która zdaje się trwać już przed zmianą ujęcia, i najpierw poznaje jej adresatkę.
W kolejnych ujęciach kamera pokazuje na zmianę obie kobiety. Reakcje Trudi robią przerwy w wyjaśnieniach Jody i pozwalają obserwować, jak przyjmuje jej komentarze. Dzięki temu słuchanie staje się widoczne, nawet gdy Trudi nie wypowiada ani słowa. Podczas nagłego wypadku wspólne kadry umieszczają ją za osobami działającymi wokół Mii. Zmienia się sposób, w jaki film ją uwzględnia: od wymiany spojrzeń podczas rozmowy przechodzi do grupy oczekującej na ten sam finał. W obu momentach Gallagher uczestniczy w scenie, kierując uwagę na pozostałe postacie.
Zobacz wszystkie artykuły w Pulp Fiction: postacie i historie w zmienionej kolejności
