Pierwsze prace Tarantino: od Pussycat Theater do wypożyczalni kaset wideo

Zanim zaczął sprzedawać scenariusze, Tarantino pracował w zawodach niezwiązanych z reżyserią. Jego wspomnienia z pracy w kinie pozwalają odróżnić pragnienie oglądania filmów od realiów zatrudnienia.

Co opowiadał o swoich pierwszych pracach

W rozmowie z Charliem Rose’em w 1994 roku Tarantino wspominał, że po odejściu ze szkoły musiał szukać pracy. Najpierw pracował przy uzupełnianiu publikacji dla dorosłych w automatach i zbieraniu monet. Następnie wspomniał o pracy biletera w Pussycat Theater w Torrance. Ta kolejność pochodzi z jego relacji złożonej po latach, a nie z pełnej dokumentacji zatrudnienia.

Opowiadał też, że skłamał na temat swojego wieku, żeby dostać pracę w kinie. Był pracownikiem kina, a nie aktorem w wyświetlanych filmach. Związek z kinem wyświetlającym filmy dla dorosłych nie uprawnia do przypisywania mu nieistniejącej kariery pornograficznej ani do traktowania repertuaru jako opisu jego osobistych upodobań.

To rozróżnienie jest szczególnie ważne, bo nazwa kina często pojawia się w obiegu bez reszty tej historii. Nagłówek może przedstawiać tę pracę jako prowokującą ciekawostkę i pomijać to, czym Tarantino się tam zajmował. Dla jego drogi zawodowej istotne jest to, że pracował w miejscu, w którym wyświetlano filmy, choć wciąż marzył o karierze aktorskiej. Był blisko ekranu, ale nie na planie własnego filmu.

Wymarzona praca nie wiązała się z filmami, które chciał oglądać

Tarantino wyjaśnił Rose’owi, że jako dziecko wyobrażał sobie, iż praca biletera pozwoli mu oglądać filmy za darmo. Repertuar Pussycat nie spełniał tych oczekiwań: powiedział, że tamte kino go nudziło. Kontrast między wyobrażeniem o tej pracy a jego rzeczywistym doświadczeniem jest częścią tej opowieści. Nie daje podstaw, by twierdzić, że po odejściu z pracy szczególnie podziwiał wszystko, co tam wyświetlano.

Różnicę między byciem widzem a pracą w kinie dobrze widać w tym rozczarowaniu. Widz wybiera seans, który go interesuje; pracownik musi wykonywać swoje obowiązki niezależnie od tego, czy film mu się podoba. Fizyczna bliskość kina nie usuwa codziennej rutyny zawodowej. Ten aspekt łatwo umyka, gdy biografia przedstawia każdą wczesną pracę jako atrakcyjny krok w stronę Hollywood.

Nie ma też wystarczających podstaw, by przypisywać tej pracy źródło konkretnej sceny z „Pulp Fiction” czy „Death Proof”. Można przyznać, że poznał kino od strony pracownika, nie wymyślając przy tym obserwacji na temat klientów, godzin pracy czy incydentów. Późniejsze filmy wymagają zbadania innych źródeł i decyzji produkcyjnych. Ten fakt biograficzny zapewnia kontekst, ale nie stanowi automatycznego wyjaśnienia każdego wyboru artystycznego.

Szersza historia zawodowa niż jedna anegdota

W tym samym wywiadzie wspomniał o innych pracach, między innymi o sprzedaży przez telefon, zanim trafił do wypożyczalni kaset wideo. Nie przedstawił pełnego wykazu stanowisk wraz z datami i warunkami zatrudnienia. Dlatego dokładna chronologia musi uwzględniać te ograniczenia: można wskazać zajęcia, o których publicznie opowiadał, ale nie należy wypełniać przerw domniemanymi pracami ani nieudokumentowanymi okresami zatrudnienia.

Przejście do wypożyczalni wideo zmieniło relację między zarobkami a osobistymi zainteresowaniami. Mógł tam wykorzystywać swoją znajomość filmów, polecając tytuły. Nie oznacza to, że wcześniejsze prace były bezużyteczne ani że nowa posada zapewniła mu dostęp do branży. Nadal dzieliła go przepaść między zarabianiem na życie a doprowadzeniem do realizacji scenariusza.

Tę historię najlepiej rozumieć bez przedstawiania niepewności zatrudnienia jako warunku koniecznego twórczości. Późniejszy sukces nie dowodzi, że tamte prace stanowiły gwarantowaną drogę do kariery ani że trudności należy idealizować. To doświadczenia konkretnej osoby, znane z jej własnych relacji, które towarzyszyły aspiracjom i nauce wciąż będącym w toku.

Pussycat Theater zajmuje rozpoznawalne miejsce w tym okresie, ale nie podsumowuje go w całości. Jego znaczenie biograficzne wynika z prostej i możliwej do potwierdzenia sprzeczności: Tarantino chciał pracować w otoczeniu filmów, lecz przekonał się, że nie każda praca związana z ekranem spełnia to pragnienie. Realizacja filmów pozostawała odrębnym celem, który wymagał pisania, współpracy i organizowania projektów poza tamtymi miejscami pracy.

Czytaj dalej: pochodzenie i wykształcenie Tarantino.

Zobacz wszystkie artykuły w Początki Tarantino: aktorstwo, wypożyczalnia kaset i pierwsze plany filmowe