Vernita Green, grana przez Vivicę A. Fox, to była członkini oddziału Billa znana jako Copperhead. Kiedy Beatrix przybywa do jej domu, Vernita prowadzi życie rodzinne w Pasadenie i przedstawia się otoczeniu jako Jeanne Bell. Kobieta, która brała udział w ataku na kaplicę, jest teraz matką Nikki. Ta zmiana sprawia, że do starcia dochodzi pośród przedmiotów i obowiązków związanych z zamieszkanym domem.
Vernita jest pierwszą przeciwniczką, z którą widzimy walczącą Beatrix w Kill Bill: Vol. 1, choć O-Ren Ishii nie żyje już, gdy dochodzi do tego spotkania. Jej pozycja na początku opowieści pozwala szybko dostrzec trudność, jaką niesie zemsta: poszukiwane osoby żyły dalej, podczas gdy protagonistka pozostawała w śpiączce.
Bohaterka twierdzi, że się zmieniła, i prosi, by wziąć pod uwagę jej córkę. Film ukazuje jej pragnienie zachowania rodziny, a zarazem to, że potrafi ponownie sięgnąć po przemoc. Szczerość macierzyńskiego uczucia i odpowiedzialność za wcześniejsze czyny pozostają kwestią oceny widza.
Wprowadzenie Vernity łączy dwie tożsamości, które Beatrix natychmiast rozpoznaje. Dawna towarzyszka wie, kogo ma przed sobą, podczas gdy rodzina i sąsiedztwo są częścią życia zbudowanego później. Spotkanie w ciągu kilku minut burzy ten podział: Copperhead musi odpowiedzieć za swoją przeszłość w domu Jeanne Bell.
Jeanne Bell i życie, które zbudowała
Vernita przyjmuje nazwisko Jeanne Bell i jest żoną doktora Lawrence’a Bella. Dom w Pasadenie daje obraz stabilności: córka wraca ze szkoły, a matka zajmuje się jej potrzebami. To otoczenie pozwala ocenić, jak bardzo zmieniła się jej sytuacja od czasu ataku na Beatrix, nie pokazując jednak, jak do tego doszło.
Domowe nazwisko zmienia to, kto może ją rozpoznać. Dla kogoś, kto zna wyłącznie panią Bell, Copperhead należy do niedostępnej przeszłości. Beatrix zachowała właśnie tę wiedzę: może przeniknąć nową tożsamość, bo pamięta kobietę działającą na rozkazy Billa. Sekret traci skuteczność, gdy pojawia się ktoś, kto potrafi połączyć oba życia.
Nikki łączy Vernitę z relacją, która nie ma nic wspólnego z oddziałem. Jej pytania i zaufanie są skierowane do matki, którą zna z teraźniejszości. Vernita próbuje zachować to dziecięce spojrzenie, a jednocześnie kontrolować sytuację, która może ujawnić coś niezrozumiałego dla dziewczynki. Macierzyństwo ma tu konkretny wymiar: trzeba opiekować się kimś, kto nie zdaje sobie sprawy z niebezpieczeństwa i oczekuje zwyczajnej odpowiedzi.
Zmiana, którą Vernita chce, by Beatrix dostrzegła
Podczas rozmowy Vernita przyznaje, że skrzywdziła Beatrix, i twierdzi, że stała się inną osobą. Swoją obronę opiera na tym, co wydarzyło się później: jej zdaniem upływ czasu i obecność Nikki powinny wpłynąć na czekającą ją karę. W jej słowach wspólna przeszłość zajmuje mniej miejsca niż rodzina, którą może stracić.
Sytuacja ogranicza to, co można ustalić na temat jej skruchy. Beatrix przybywa, by ją zabić, a Vernita musi znaleźć argument, który powstrzyma ten zamiar. Jej prośba może wyrażać prawdziwą przemianę, a zarazem wynikać z bezpośredniej potrzeby przetrwania. Film pokazuje jej deklaracje i decyzje podejmowane pod presją, nie odtwarzając lat, które upłynęły.
To połączenie sprawia, że domowa normalność wydaje się krucha. Odmienne życie może zmienić uczucia i priorytety Vernity, ale samo w sobie nie naprawia wyrządzonej przez nią krzywdy. Gdy negocjacje prowadzą do kolejnego ataku, Vernita znów jest gotowa zdobyć przewagę nad przeciwniczką. Szczegółowy przebieg przedstawia walka Beatrix z Vernitą Green, od pierwszego starcia po zerwanie porozumienia.
Vivica A. Fox: od walki do codziennych relacji
Fox zmienia sposób, w jaki Vernita zachowuje się w zależności od tego, kto na nią patrzy. Wobec Beatrix musi zachować zdolność do wzbudzania strachu; przy Nikki — znaleźć wyjaśnienie i odzyskać kontrolę nad domową sytuacją. Przechodzenie między tymi relacjami pozwala obu aspektom postaci współistnieć w scenie. Pojawienie się dziewczynki zmienia to, co Vernita może przy niej powiedzieć i zrobić.
We fragmencie wspomnień opublikowanym przez TIME w 2018 roku Fox wspomina o miesiącach przygotowań fizycznych wraz z innymi członkiniami obsady. Ten trening pomaga zrozumieć, skąd bierze się fizyczna pewność siebie potrzebna do tej roli. Walka musi przekonująco pokazać, że Beatrix mierzy się z byłą zawodową zabójczynią, nawet gdy scenerię wypełniają domowe przedmioty.
Rozmowa również pokazuje tę sprawność. Vernita obserwuje reakcje gościa, stawia warunki i próbuje zdecydować, kiedy może zaatakować. Nawet podczas przerwy pozostaje czujna. Dzięki temu scena pozwala dostrzec Copperhead w kobiecie, która proponuje kawę, rozmawia o córce i próbuje zachować przewagę we własnym domu.
Spotkanie aktorki z postacią również zaczęło się w kuchni. We wspomnieniach Fox opowiada, że Tarantino przyszedł do jej domu, by przeczytać z nią scenę, i wybrał do próby właśnie to pomieszczenie. Po powtórzeniu czytania powiedział jej, że zagra Vernitę. To wspomnienie pozwala zastanowić się, jak wiele w tej postaci zależy od rozmowy prowadzonej w rozpoznawalnym miejscu.
Kuchnia łączy proste czynności, niewielkie odległości i przedmioty, po które obie rozmówczynie mogą sięgnąć. W pracy nad rolą ta przestrzeń wymaga nieustannego skupienia na drugiej osobie: podanie czegoś, zmiana pozycji czy spojrzenie w stronę drzwi mogą zmienić znaczenie wypowiedzianych słów. Napięcie trwa, nawet gdy fizyczna aktywność słabnie.
Podczas tego samego spotkania Vernita musi być wiarygodna zarówno jako gospodyni, jak i przeciwniczka. Fox ma niewiele czasu, by zbudować tę podwójną relację, dlatego każda zmiana tonu ma znaczenie. Dzięki temu postać zapada w pamięć jako ktoś, kto w szczególny sposób broni swojego terytorium i przemawia z jego perspektywy.
Zobacz wszystkie artykuły w Kill Bill: historia zemsty opowiedziana w dwóch tomach
