Butch wybiera katanę z Pulp Fiction po obejrzeniu młotka, kija baseballowego i piły łańcuchowej w lombardzie. Miecz kończy te poszukiwania i towarzyszy mu w drodze powrotnej do piwnicy, by uratować Marsellusa. Decyzja o udzieleniu pomocy zapada, zanim zaczyna wybierać: Butch dotarł już do wyjścia i zatrzymał się, zanim opuścił lombard.
Ta kolejność ma znaczenie dla interpretacji tego przedmiotu. Katana nadaje interwencji widoczną formę, podczas gdy etyczny wymiar decyzji polega na powrocie po kogoś, kogo mógł zostawić. Scena poświęca czas obu sprawom: najpierw przerywa ucieczkę, a potem pokazuje, jak Butch odrzuca kolejne możliwości, aż zostaje przy jednej. Wybrana broń zyskuje na znaczeniu, bo film pozwala porównać ją z wcześniejszymi przedmiotami.
Jej znaczenie zależy od tego konkretnego przebiegu wydarzeń. Sekwencja łączy wybór przedmiotu z akcją ratunkową i rozpoznawalnym obrazem kina akcji. Katanę pamięta się zarówno ze względu na moment, w którym się pojawia, jak i na to, co Butch robi po jej wzięciu.
Katana wieńczy wybór spośród czterech przedmiotów w Pulp Fiction Quentina Tarantino z 1994 roku. Butch znajduje ją, szukając czegoś, z czym mógłby wrócić do piwnicy. Znaczenie tej sekwencji wynika z czasu, jaki poświęcono na poszukiwania, oraz z tego, jak ostatni przedmiot wyróżnia się spośród odrzuconych.
Kolejność: młotek, kij baseballowy, piła łańcuchowa i katana
Ostateczna ciągłość montażowa przygotowana przez Words in Pictures w lipcu 1994 roku odnotowuje następującą kolejność w wersji kinowej:
- Młotek: Butch podnosi go, ogląda i odkłada.
- Kij baseballowy: ogląda go i również odrzuca.
- Piła łańcuchowa: trzyma ją, zanim zdecyduje się na inny przedmiot.
- Katana: bierze ją, dobywa z pochwy i wraca z nią.
Pierwsze wybory ustanawiają powtarzający się schemat: podnieść, ocenić i odłożyć. Każda zamiana przedmiotu przedłuża poszukiwania i sprawia, że widz czeka na kolejną opcję. Gdy pojawia się miecz, oczekiwanie dobiega końca. Butch przestaje oglądać znalezione przedmioty i rusza z powrotem do piwnicy. Ostatni przedmiot zostaje powiązany z działaniem innym niż wcześniejsze.
Różnorodny asortyment lombardu pozwala umieścić narzędzia, sprzęt sportowy i miecz w jednym miejscu, bez przenoszenia bohatera do innej scenerii. Na kilka chwil to właśnie rzeczy zgromadzone w sklepie skupiają na sobie uwagę. Ich dostępność ukazuje improwizowany charakter sytuacji: Butch musi wybrać spośród tego, co jest pod ręką, po tym, jak został schwytany i zdołał się uwolnić.
Decyzja o powrocie zapada przed wyborem miecza
Zanim zacznie szukać, Butch Coolidge dociera do wyjścia i zatrzymuje się. Ten moment oddziela natychmiastową ucieczkę od interwencji, której zamierza dokonać. Miecz pojawia się dopiero po zmianie kierunku. Przypisywanie mu samemu przemiany moralnej odwraca więc kolejność wydarzeń: Butch najpierw postanawia nie odchodzić, zostawiając tam Marsellusa.
W scenie w lombardzie sens akcji ratunkowej wynika z relacji między dwoma więźniami. Butch wraca po człowieka, który go ścigał, choć sam może już wyjść. Wybór przedmiotu rozwija tę decyzję poprzez gesty: przygotowuje powrót, zamiast od razu wykorzystać przewagę i uciec ze sklepu.
Kiedy Butch schodzi na dół, katana wyraźnie ukazuje jego nowy zamiar. Uciekinier, który szukał wyjścia, wraca gotów do interwencji. Nie musi w przemowie wyjaśniać, co postanowił zrobić: droga do drzwi, poszukiwania i powrót tworzą zrozumiałą sekwencję. Przedmiot łączy przygotowania z działaniem, na które czekamy.
Dzięki powrotowi Marsellus Wallace przestaje być zdany na łaskę innych. Butch interweniuje przeciwko Maynardowi, a Marsellus odzyskuje możliwość działania wobec Zeda. Wybór przedmiotu nie czyni boksera jedynym sprawcą finału: jego powrót stwarza możliwość, którą może wykorzystać drugi więzień.
Obraz filmowy i ograniczenia rekwizytu
Młotek, kij baseballowy i piła łańcuchowa mają codzienne zastosowania niezwiązane z walką, natomiast miecz ma rozpoznawalny kształt broni. Zwieńcza serię i skupia uwagę na Butchu przygotowanym do powrotu. Chwila poświęcona na dobycie miecza z pochwy odróżnia ten wybór od przedmiotów, które jedynie na krótko trzymał, a potem odłożył.
Uwaga w projekcie scenariusza Pulp Fiction zachowanym w IMSDb kojarzy Butcha z aktorem Kenem Takakurą, gdy ten trzyma miecz. W tej wersji pisanej porównaniu towarzyszy powrót do piwnicy.
Interpretację w kategoriach honoru można oprzeć na decyzji o uratowaniu wroga, ale nie trzeba przez to przedstawiać Butcha jako samuraja ani przypisywać mu określonego kodeksu historycznego. Wartość tego czynu widać w tym, co robi dla Marsellusa. Miecz wzmacnia wizualnie tę chwilę, nie wymazując wcześniejszej przemocy bohatera.
Scena przedstawia miecz z pochwą, ale nie podaje producenta, modelu ani pochodzenia. Nazwa „katana” pozwala rozpoznać go w obrębie opowieści, lecz nie potwierdza, że to autentyczny dawny japoński miecz, ani nie dowodzi, z jakich materiałów wykonano rekwizyt użyty podczas zdjęć. Komercyjna replika również nie pozwala uzupełnić tych informacji o filmowanym przedmiocie.
Podczas wyboru przedmiotów odgłosy dobiegające z piwnicy przypominają o tym, co Butch zostawił na dole. Ostateczna ciągłość montażowa odnotowuje głosy Zeda i Maynarda, gdy ogląda on kolejne rzeczy. Dzięki temu poszukiwania nie sprawiają wrażenia przerwy oderwanej od uwięzienia: sytuacja trwa, choć obraz skupia się na sklepie.
Widz śledzi więc jednocześnie dwa rytmy. Na górze następuje seria drobnych decyzji, a kolejne przedmioty są podnoszone i odkładane. Na dole wciąż trwa zagrożenie, którego finał nie jest przesądzony. Czas poświęcony na wybór buduje napięcie, bo widz wie, że Butch musi jeszcze wrócić. Nie trzeba stale przenosić akcji do piwnicy, by podtrzymać poczucie pilności.
Takie wykorzystanie dźwięku nie pozwala też przedstawić lokalu jako przestrzeni całkowicie odzyskanej. Butch może się poruszać i przeglądać towary, ale oprawcy wciąż są blisko i pozostają aktywni. Względna swoboda, którą ma w sklepie, współistnieje z odgłosami dobiegającymi z innego pomieszczenia. Wybór odbywa się w tej nieprzyjemnej bliskości.
Zobacz wszystkie artykuły w Pulp Fiction: postacie i historie w zmienionej kolejności
