Pochodzenie O-Ren: sekwencja anime w Kill Bill

Trzeci rozdział filmu Kill Bill: Vol. 1 przedstawia pochodzenie O-Ren Ishii w sekwencji anime stworzonej przez Production I.G. Zmiana medium towarzyszy zmianie głównej bohaterki: w tym fragmencie film skupia się na dzieciństwie kobiety, która zostanie jedną z rywalek Panny Młodej. Strata i zemsta pojawiają się w jej historii, zanim opowieść rozwinie konflikt między obiema kobietami.

Poznanie przeszłości O-Ren zmienia sposób, w jaki ją postrzegamy. Jej dorosłej pozycji towarzyszy wspomnienie okresu bezbronności oraz decyzji, które poprowadzą ją ku przemocy. Rozdział pozwala zestawić dwa momenty z życia tej samej osoby, choć dzieli je odmienny wygląd i poziom władzy.

W jej prezentacji ważną rolę odgrywa również forma rysunku. Kazuto Nakazawa nadał fragmentowi celowo staroświecki wygląd, wykorzystując grube linie kojarzone z określoną tradycją anime. Dzięki temu sekwencja ma w filmie rozpoznawalną tożsamość graficzną. Jej zadaniem jest przedstawienie antagonistki z historią, która będzie miała znaczenie, gdy ponownie pojawi się w filmie aktorskim.

Pochodzeniu O-Ren poświęcono osobny rozdział filmu Kill Bill: Vol. 1 z 2003 roku. Dzięki temu więcej miejsca otrzymuje postać, której rola mogłaby się wydawać ograniczona do bycia celem Panny Młodej. Opowieść na kilka minut przerywa wędrówkę głównej bohaterki i pokazuje, że jej rywalka także ma za sobą przeszłość naznaczoną stratą i brutalną odpowiedzią.

Od dzieciństwa do pozycji u władzy

W informacji Production I.G przygotowanej na Holland Animation Film Festival w 2006 roku opisano ten fragment jako drogę od trudnego dzieciństwa O-Ren do jej przemiany w zabójczynię. Film ukazuje tę przemianę poprzez utratę rodziców i późniejszą zemstę. Te wydarzenia wystarczą, by dostrzec jej drogę, bez przedstawiania każdego etapu dorastania w osobnej scenie.

Początkowa sytuacja dziewczynki ma znaczenie, ponieważ ukazuje ją jako zależną od osób, które mogą decydować o jej życiu. Zemsta zmienia układ sił: O-Ren przestaje znosić to, co robią inni, i sama zaczyna stosować przemoc. Między tymi sytuacjami istnieje ciągłość, ale zmiana wiąże się też z nową odpowiedzialnością. Bezbronność dziecka i późniejsze czyny należą do tej samej postaci.

Przeskoki między kolejnymi etapami pozwalają ukazać znaczną część jej życia w krótkim epizodzie. Ten powrót wchronologii Kill Bill następuje już po tym, jak film przedstawił konflikt Panny Młodej. Dlatego przeszłość O-Ren dostarcza informacji, które zmieniają odbiór istniejącej rywalizacji: zanim zobaczymy rozwój tego starcia, poznajemy coś o kobiecie stojącej po drugiej stronie.

Grube linie i styl wybrany przez Nakazawę

W trzeciej części oficjalnego wywiadu z serii The Making of Asience Nakazawa wyjaśnia, że do Kill Bill szukał nieco staroświeckiego stylu. Prowadzący porównuje grube linie z Ashita no Joe i Kyojin no Hoshi, a reżyser potwierdza związek z tradycją gekigi. To nawiązanie wskazuje na konkretny wybór graficzny, zamiast traktować całe anime tak, jakby miało jednolity wygląd.

Gruby kontur nadaje rysunkowi wyrazistość. Postać zachowuje widoczny ślad sposobu, w jaki została przedstawiona, a przejście od filmu aktorskiego jest wyraźnie odczuwalne. W historii, która obejmuje tak różne etapy, ta odmienność pozwala rozpoznać epizod jako opowieść o własnej formie. Widz może dostrzec związek między dziewczynką a przyszłą O-Ren, nie oczekując, że obie postacie będą przedstawione dokładnie w tym samym stylu wizualnym.

PracaProduction I.G nad sekwencją animowaną łączy ten wybór stylu z historią napisaną tak, by wpasować się w pełnometrażowy film aktorski. Fragment zachowuje odrębny charakter, a jednocześnie dostarcza istotnych informacji o jednej z postaci filmu. Jego wizualna niezależność pozwala rozpoznać zmianę rozdziału, a ciągłość życia O-Ren łączy go z resztą filmu.

Antagonistka z własną historią zemsty

Związek z Panną Młodą widać, gdy przyjrzymy się drodze obu kobiet: atak odmienia ich życie, a później ich działania napędza zemsta. To podobieństwo pozwala zrozumieć odwet jako doświadczenie, które dotyka postaci stojących po przeciwnych stronach. O-Ren przestaje być jedynie osobą, która czeka na końcu drogi. Jej własna historia zaczęła się znacznie wcześniej, a rozdział pozwala poznać jej początki.

Ta przeszłość dodaje złożonościpostaci O-Ren Ishii. Film pozwala dostrzec krzywdę, której doświadczyła w dzieciństwie, a następnie zobaczyć, jak sprawuje władzę nad innymi. Ważne jest, by pamiętać o obu tych faktach. Tragedia wyjaśnia część jej historii, ale jej dorosłe czyny nadal wpływają na innych. Współczucie, jakie może wzbudzać dziewczynka, współistnieje z odpowiedzialnością kobiety, którą się stanie.

Gdy O-Ren ponownie pojawia się w filmie aktorskim, widz ma już w pamięci jej przeszłość, do której ona nie musi nawiązywać przy każdym spotkaniu. Jej publiczny wizerunek czy pokaz władzy zyskują dodatkowy wymiar dzięki temu, co wydarzyło się wcześniej. Sekwencja animowana sprawia, że za jej wejściem w konflikt kryje się coś więcej niż sama reputacja: poznaliśmy okres, w którym nie miała jeszcze władzy, którą teraz dysponuje.

Postać zachowuje swoją tożsamość mimo różnych wykonawców i form przedstawienia. W opublikowanym przez Production I.G wykazie autorów animacji rolę O-Ren przypisano Ai Maedzie. W obsadzie filmu pełnometrażowego, wymienionej w katalogu American Film Institute, figuruje Lucy Liu. To rozróżnienie pozwala oddzielić głos w sekwencji od występu aktorki w filmie aktorskim.

O ciągłości postaci decyduje historia łącząca te występy. Imię, doświadczenia i ich konsekwencje pozwalają rozpoznać O-Ren, nawet gdy zmieniają się jej wiek i sposób przedstawienia. Rysunek umożliwia pokazanie jej dzieciństwa w filmie, a późniejsza kreacja aktorska włącza ten etap w dorosły wizerunek postaci. Widz łączy oba obrazy bez potrzeby, by każdy gest wprost przypominał o przeszłości. Pewne informacje pozostają w pamięci i mogą zmienić odbiór spojrzenia, rozkazu czy wejścia na scenę.

Zobacz wszystkie artykuły w Kill Bill: historia zemsty opowiedziana w dwóch tomach