W porządku chronologicznym Kill Bill śmierć O-Ren następuje przed śmiercią Vernity Green, choć w pierwszym tomie najpierw pokazano starcie z Vernitą. Ta zmiana kolejności wyjaśnia jedno z najczęstszych nieporozumień: numer rozdziału wskazuje jego miejsce w filmie, a nie datę wydarzeń, które przedstawia.
Historia nie zaczyna się też wyłącznie od zemsty Beatrix. Dzieciństwo O-Ren, trening u Pai Meia i ciąża należą do przeszłości, do której narracja powraca w różnych momentach. Niektóre rozdziały po tych wspomnieniach wracają do teraźniejszości. Dlatego lista, która przestawiałaby dziesięć numerów, umieściłaby sceny rozgrywające się później obok tych znacznie wcześniejszych.
Dwa tomy, które miały premierę w 2003 i 2004 roku, pozwalają odtworzyć ciąg przyczyn i skutków: co wydarzyło się, gdy Beatrix zniknęła, co zmieniło się podczas śpiączki i jak potoczyły się wydarzenia po jej przebudzeniu. Kolejność poszczególnych epizodów staje się jaśniejsza, gdy śledzimy te przejścia i odróżniamy je od informacji, które Tarantino postanawia ujawnić później.
Przeszłość sprzed masakry
Rekonstrukcja zaczyna się od dzieciństwa O-Ren. Trzeci rozdział pierwszego tomu pokazuje śmierć jej rodziców, zemstę na Matsumoto i jej drogę do zostania zabójczynią. To przeszłość tej bohaterki, poprzedzająca jej starcie z Beatrix. Nie trzeba przypisywać jej konkretnego roku ani uznawać jej za początek biografii głównej bohaterki.
Beatrix ma też historię sprzed ataku w kaplicy: jej związek z Billem oraz trening u Pai Meia. Ten trening przypada na okres, kiedy wciąż z nim pracuje. Drugi tom przedstawia go w ósmym rozdziale, gdy jego znaczenie staje się kluczowe. Umieszczenie go przed ciążą wyjaśnia, skąd Beatrix zna umiejętności, które ma już na początku zemsty.
Później, podczas misji, dowiaduje się, że jest w ciąży. Spotkanie z inną zabójczynią, której przekazuje tę wiadomość, stanowi część wyjaśnień, jakie przedstawi Billowi w ostatnim rozdziale. Chronologicznie scena ta rozgrywa się przed jej zniknięciem: ciąża skłania ją do porzucenia dotychczasowego życia. Późniejsza rozmowa przywołuje tę decyzję; nie pokazuje kolejnej ciąży po ponownym spotkaniu z córką.
Beatrix próbuje rozpocząć nowe życie i przychodzi na próbę przed ślubem. Bill pojawia się tam przed atakiem grupy. Masakra w kaplicy łączy przeszłość ich obojga z długim okresem nieprzytomności Beatrix. Szósty rozdział drugiego tomu rozwija tło napaści, której skutki otwierały już sagę. To ta sama sytuacja, pokazana z szerszym kontekstem.
Od przebudzenia do śmierci O-Ren i Vernity
Po ataku Beatrix pozostaje w śpiączce przez cztery lata. Drugi rozdział pierwszego tomu obejmuje różne momenty tego okresu: wizyta Elle, przerwana rozkazem Billa, przypada na początek hospitalizacji; przebudzenie następuje znacznie później. Sekwencja szpitalna łączy więc pod jednym nagłówkiem wydarzenia dzielące lata.
Gdy odzyskuje przytomność, Beatrix opuszcza szpital i pracuje nad tym, by znów móc poruszać nogami. Narracja wplata wówczas przeszłość O-Ren, zanim powróci do rekonwalescencji Beatrix. Powrót do teraźniejszości pod koniec trzeciego rozdziału sprawia, że nie można przenieść go w całości na początek wersji chronologicznej. Trzeba byłoby oddzielić opowieść o dzieciństwie od sytuacji, z której Beatrix je wspomina.
Jej droga prowadzi dalej na Okinawę, gdzie szuka Hattoriego Hanzo i zdobywa miecz. To środkowa część czwartego rozdziału. Wizyta musi poprzedzać podróż do Tokio: Beatrix przystępuje do kolejnego starcia z bronią, której wcześniej nie miała. Przygotowania na Okinawie i późniejsza konfrontacja tworzą ciągły etap zemsty, mimo otaczających je dygresji.
W Tokio dochodzi do bitwy w Domu Błękitnych Liści, zakończonej pojedynkiem z O-Ren. Piąty rozdział przedstawia też tło pozycji O-Ren w przestępczym półświatku; tych scen nie należy mylić z wydarzeniami następującymi po przybyciu Beatrix. Śmierć O-Ren następuje przed wizytą u Vernity, choć zamyka akcję w Japonii w pierwszym tomie.
Następnie Beatrix jedzie do Vernity i zabija ją w jej domu. Lista z przekreślonym już nazwiskiem O-Ren pozwala umiejscowić scenę, którą widzieliśmy na początku. Pierwszy rozdział należy więc do tego etapu podróży. Numeracja na liście celów i numeracja rozdziałów pełnią różne funkcje: pierwsza porządkuje zemstę, druga organizuje sposób jej przedstawienia.
Budd, Elle i ponowne spotkanie z B.B.
Kolejny etap prowadzi do Budda. Drugi tom pokazuje jego rozmowę z Billem, a w siódmym rozdziale zasadzkę na Beatrix i jej pogrzeb. Akcja zostaje zawieszona wewnątrz trumny, gdy ósmy rozdział powraca do lekcji Pai Meia. Po zakończeniu wspomnienia Beatrix wciąż jest uwięziona w tym samym miejscu i wykorzystuje to, czego się nauczyła, by się wydostać.
Analiza sekwencji opublikowana przez Uniwersytet w Saragossie w 2021 roku wskazuje, że nauka zostaje przedstawiona jako retrospekcja w ósmym rozdziale. To rozróżnienie wpływa na kolejność oglądania: przeniesienie całego tego rozdziału przed scenę w kaplicy oznaczałoby również wcześniejsze pokazanie ucieczki z grobu, w którym Beatrix nie zostałaby jeszcze pochowana. Nielinearna narracja łączy tu nabytą umiejętność z jej późniejszym zastosowaniem.
Dziewiąty rozdział opowiada o Elle, która przybywa kupić miecz i zabija Budda. Beatrix wraca i staje z nią do walki. Opowieść Elle o Pai Meiu wprowadza kolejne wydarzenie z przeszłości do rozmowy toczącej się w teraźniejszości; nie oznacza to nowej lekcji. Nie trzeba też ustalać dokładnej daty tych wydarzeń ani uznawać śmierci Elle za potwierdzoną.
Po tym starciu Beatrix dowiaduje się od Estebana, gdzie znaleźć Billa. Jej przybycie do domu, odkrycie, że B.B. żyje, i rozmowa z Billem stanowią główną część ostatniego rozdziału. Pojawia się w nim wspomnienie ciąży, chronologicznie umiejscowione już przed ślubem. Potem akcja wraca do spotkania dorosłych bohaterów i śmierci Billa.
Zakończenie Kill Bill: Vol. 2 obejmuje jeszcze scenę z Beatrix i jej córką w hotelu następnego ranka. Ich ponowne spotkanie następuje przed ostateczną konfrontacją z Billem; wspólne wyjście matki i córki należy do tego, co dzieje się później. To dwa odrębne momenty, choć oba zamykają rozłąkę zapoczątkowaną przez ten sam atak.
Narodziny B.B. pomagają odróżnić czas wydarzeń od informacji dostępnych poszczególnym bohaterom. Dziewczynka przychodzi na świat podczas śpiączki matki i dorasta z Billem. Gdy Beatrix się budzi, nieświadomość tego, co się wydarzyło, wpływa na to, jak rozumie swoją stratę. Chronologia może umiejscowić narodziny w tym okresie, ale nie powinna dodawać im daty ani sceny porodu, których filmy nie pokazują.
Widz dowiaduje się, że dziewczynka żyje, zanim dowie się o tym Beatrix: finał pierwszego tomu ujawnia tę informację, a matka odkrywa prawdę dopiero po przybyciu do domu Billa. To odrębne ujawnienia dotyczące tego samego życia, a nie dwa równoważne wydarzenia. Zachowanie tej różnicy pozwala śledzić, w co wierzy Beatrix, gdy podejmuje działania, nawet po odtworzeniu pełnej chronologii. Wiedza o tym, gdzie B.B. mieści się w kalendarium opowieści, nie oznacza, że jej matka wcześniej ją posiada.
Zobacz wszystkie artykuły w Kill Bill: historia zemsty opowiedziana w dwóch tomach
