Bill zna Pai Meia, zanim przyprowadzi do niego Beatrix. Film jasno przedstawia tę więź i rolę Billa jako pośrednika, ale nie podaje pełnej biografii z lat nauki.
Bill przedstawia mistrza, zanim zobaczymy, jak naucza
W Kill Bill: Vol. 2, Bill przedstawia Pai Meia za pomocą opowieści, która przygotowuje Beatrix na spotkanie z nim. Mówi o jego umiejętnościach, temperamencie i niezwykłej technice. W ten sposób mistrz pojawia się w opowieści otoczony aurą kogoś, kogo Bill dobrze zna. Zanim widz zobaczy go bezpośrednio, podziela oczekiwania, które buduje Bill.
Wcześniejsza relacja pozwala Billowi wystąpić w roli pośrednika. Nie poleca po prostu szkoły otwartej dla każdego. Może zaprowadzić Beatrix do mistrza, który sam decyduje, kogo przyjmie i na jakich warunkach. To dowodzi, że Bill ma z nim osobistą więź, ale nie wyjaśnia wszystkich wydarzeń, które doprowadziły do wzajemnego zaufania.
Postać Billa zostaje w ten sposób wpisana w łańcuch nauczania. Ktoś, kto zdaje się panować nad innymi, uznaje również wcześniejszy autorytet. Obecność Pai Meia podważa obraz Billa jako źródła wszelkiej wiedzy o sztukach walki. Bill przekazuje imię, ostrzeżenie i możliwość, które wynikają z innej relacji.
Film nie przedstawia szczegółowej chronologii tego, co wydarzyło się wcześniej. Nie podaje dokładnych lat treningu, wymienia wszystkich prób ani miejsc, w których bohaterowie się poznali. Podanie precyzyjnego czasu trwania tej znajomości czy odtworzenie całej młodości Billa na podstawie kilku wzmianek zmieniłoby ustaloną więź w zmyśloną biografię.
Rekomendacja otwiera drzwi, ale nie zwalnia z prób
Dostęp, który zapewnia Bill, nie gwarantuje serdecznego powitania Beatrix Kiddo. Kiedy przybywa, Pai Mei narzuca własne zasady i wystawia jej umiejętności na próbę. Relacja między mężczyznami umożliwia to spotkanie; więź między mistrzem a uczennicą musi dopiero powstać dzięki temu, co ona zrobi.
Dzięki temu nauka nie sprowadza się do przysługi. Beatrix nie opanowuje automatycznie techniki tylko dlatego, że łączy ją z Billem jakaś relacja. Surowość treningu i to, że mistrz ocenia jej zachowanie, sprawiają, że ich więź pozostaje niezależna. Bill może przedstawić uczennicę, ale nie może w pełni zdecydować, co mistrz o niej pomyśli.
Informacje, którymi Bill dzieli się z Beatrix, zanim ją zostawi, są jednocześnie ostrzeżeniem i opowieścią o autorytecie. Jego historie sprawiają, że spotkanie przypomina wejście w niebezpieczną tradycję. W jego tonie może pobrzmiewać podziw, strach i przyjemność płynąca z opowiadania. Nie każdy legendarny szczegół należy traktować jak udokumentowaną historię świata filmu; część z nich poznajemy z perspektywy postaci, która potrafi snuć opowieści.
Późniejszy trening Beatrix u Pai Meia przynosi efekty wykraczające poza samo uzyskanie dostępu do mistrza. Beatrix buduje z nim własną relację. Ma to znaczenie, bo Bill nie kontroluje każdej ich rozmowy i niekoniecznie wie, czego Pai Mei uczy, kiedy nie ma go w pobliżu.
Ten kontrast wiele ujawnia: Bill zdaje się znać mapę relacji i wiedzy, ale rola pośrednika nie czyni z niego wszechwiedzącego obserwatora. Otwierając drzwi, pozwala Beatrix nawiązać więź, która może wymknąć się spod jego kontroli. Nauka daje jej pewną niezależność w świecie, którym on kieruje.
Technika, która dowodzi, że Bill nie wie wszystkiego
Technika pięciu punktów pojawia się najpierw w opowieści Billa o Pai Meiu. Jej wyjątkowość wynika między innymi z przekonania, że mistrz nie naucza jej w zwyczajny sposób. Później film pokazuje, że Beatrix zna coś, czego Bill nie spodziewał się po niej. Ta rozbieżność zmienia ich relację.
Nie trzeba z tego wyciągać wniosku, że Pai Mei spiskował przeciwko Billowi. Film nie pokazuje, by mistrz znał przyszły konflikt ani by uczył tej techniki z wyraźnym zamiarem rozwiązania go. Wiadomo natomiast, że przekazanie wiedzy odbyło się poza świadomością Billa. Późniejszy skutek nie dowodzi wcześniejszego zamiaru.
Sylwetka Pai Meia pozwala przyjrzeć się jego postaci w kontekście wyobrażeń o sztukach walki. W relacji z Billem najważniejsze jest to, jak rozdzielana jest wiedza. Mistrz może zdecydować, czego nauczy; dawny uczeń może interpretować jego zachowanie; Beatrix może zdobyć wiedzę, która zmienia równowagę między nimi. Każda z tych ról jest inna.
Zaskoczenie Billa pokazuje, że jego znajomość Pai Meia miała swoje granice. Znajomość kogoś przez lata czy nauka u tej osoby nie oznaczają, że można przewidzieć każdą jej późniejszą decyzję. Film przedstawia to w konkretny sposób: ten, kto uważał tę wiedzę za niedostępną tajemnicę, odkrywa, że zdobyła ją inna uczennica.
Historia ich relacji pozostaje więc celowo niepełna. Bill znał mistrza, uczył się w jego świecie i umożliwił Beatrix dotarcie do niego. Niezależność tej nowej relacji okazała się ważniejsza niż niepokazane szczegóły ich przeszłości. Brak pełnej biografii nie przeszkadza zrozumieć mechanizmu fabuły; dzięki niemu rozbudowana historia przodków nie zamyka tego, co film pozostawia otwarte.
Wróć do przewodnika po Kill Bill.
Zobacz wszystkie artykuły w Kill Bill: historia zemsty opowiedziana w dwóch tomach
