Butch i Fabienne w motelu: od śniadania do zapomnianego zegarka

Poranek Butcha i Fabienne w motelu zmienia się, gdy szuka on zegarka w walizce i odkrywa, że go tam nie ma. Do tej chwili rozmawiają o wstawaniu, ubieraniu się i śniadaniu przed wyjazdem. Zapomniany zegarek zmusza Butcha do podjęcia decyzji, czy może opuścić miasto bez tej pamiątki, czy wróci do mieszkania, gdzie mogą go szukać.

U źródeł kłótni leży różnica w tym, co każde z nich wie: Butch poprosił, żeby zabrano zegarek, ale przyznaje, że nie wyjaśnił, jak ważny był dla niego osobiście. Fabienne sądzi, że go zabrała, lecz z każdą kolejną uwagą Butcha traci pewność. Poszukiwania kończą się gwałtownym wybuchem złości, który ją przeraża; potem Butch zmienia ton i planuje inaczej.

Scena pozwala obserwować te zmiany w obrębie tego samego pokoju. Pocałunki i żarty po przebudzeniu ustępują miejsca coraz bardziej napastliwym pytaniom. Potem Butch przestaje ją obrażać i wyjaśnia, co zamierza zrobić. Fabienne zwraca uwagę na niebezpieczeństwo związane z powrotem; jej obawy bezpośrednio wpływają na decyzję, którą kończy się pobyt w motelu.

Przebudzenie i śniadanie, które wciąż planują zjeść razem

W filmie Pulp Fiction (Quentin Tarantino, 1994) Butch budzi się z przestrachem, a Fabienne ma włączony telewizor. Pyta go o sen, a on sądzi, że pyta o film. Krótkie nieporozumienie wyjaśnia się, gdy Fabienne doprecyzowuje, o co jej chodziło. Butch mówi, że nie pamięta, co mu się śniło.

Rozmowa wprowadza nas w poranek dzięki wymianie zdań, która nie prowadzi do niczego poważnego. Fabienne podchodzi do łóżka, całuje go i zachęca, żeby wstał. W historii złotego zegarkaten moment przynosi chwilę wytchnienia po nocnej walce. Oboje mają pokój, w którym mogą przygotować się do wyjazdu, i wciąż żartują o śniadaniu.

Jest prawie dziewiąta rano, a plan zakłada pociąg o jedenastej. Fabienne zapowiada, że ma ochotę na naleśniki z jagodami i syropem klonowym, jajka i kiełbaski, a także sok, kawę i ciasto. Ta wyliczanka podtrzymuje przyjemne oczekiwanie, podczas gdy Butch się ubiera. Nie jedzą jeszcze: dopiero ustalają, co zrobią po wyjściu z motelu.

Butch uczestniczy w rozmowie, komentuje wybór ciasta i szuka swoich rzeczy w bagażu. Pytanie o zegarek przerywa tę wymianę zdań. Walizka, która miała ułatwić im wyjazd, staje się teraz źródłem problemu: sprawdzają, czy nie została w miejscu, od którego muszą się oddalić, jedna z ich rzeczy.

Od poszukiwania zegarka do zastraszania Fabienne

Na początku Fabienne odpowiada, że zegarek jest z resztą rzeczy. Butch go nie znajduje i zaczyna wyjmować przedmioty z walizki. Jego pytanie zmienia znaczenie: nie pyta już, gdzie ma szukać, lecz chce potwierdzenia, czy zabrała zegarek. Domaga się jednoznacznej odpowiedzi, a ona próbuje sobie przypomnieć.

Niepewność Fabienne widać w jej odpowiedziach. Najpierw sądzi, że go zabrała; pod presją zapewnia, że tak, a potem przyznaje, że nie jest pewna. Później wyjaśni, że widziała zegarek i pomyślała, że go zabrała. Scena zachowuje różnicę między pamiętaniem, że się go widziało, a pewnością, że się go ze sobą wzięło.

Butch wyjaśnia teraz, co zegarek znaczył dla jego ojca. Widz już zna tę historię, ale Fabienne nie usłyszała o niej wcześniej w tej rozmowie. Symbolika złotego zegarka pomaga zrozumieć, dlaczego stawia go wyżej niż resztę bagażu. Ta hierarchia staje się jasna w chwili, gdy zarzuca jej, że o nim zapomniała.

Reakcja Butcha przeradza się z pytań w przemoc. Rzuca telewizorem i obraża Fabienne. Ona krzyczy, cofa się w kąt i przy okazji przewraca lampę. Ujęcia pokazujące jej reakcję ukazują strach, który w niej wywołuje; kłótnia zmienia już to, gdzie może się schronić w pokoju.

Bruce Willis i Maria de Medeiros nadają temu zachwianiu równowagi fizyczny wymiar. On zajmuje przestrzeń, rzucając telewizorem i krzycząc; ona próbuje się odsunąć i pozostaje w kącie. Powodem sporu wciąż jest brakujący przedmiot, ale jego bezpośrednia konsekwencja rozgrywa się tuż przed Butchem: przeraził osobę, od której domaga się odpowiedzi.

Zmiana tonu i decyzja o powrocie

Butch przerywa obelgi, siada i zaczyna inaczej rozkładać odpowiedzialność za zapomniany zegarek. Przyznaje, że poprosił o zabranie wielu rzeczy i choć wspomniał o zegarku, nie wyjaśnił, jak wiele dla niego znaczył. Zmienia ton, uznając, że nie wyjaśnił tego dostatecznie. Nie twierdzi, że w ogóle nie prosił, żeby go zabrano.

Ta różnica ma znaczenie dla interpretacji sceny: Fabienne mogła wiedzieć, że ma go zabrać, ale nie rozumieć, że Butch uważał go za ważniejszy od wszystkich innych rzeczy. W końcu mówi jej o czymś, co wcześniej uznał za oczywiste dla obojga. Ona przeprasza, a on odpowiada, że nie powinna. Rozmowa toczy się dalej, choć Fabienne po przestrachu wciąż trzyma się na uboczu.

Następnie Butch Coolidge zapowiada, że będzie musiał pojechać do mieszkania. Fabienne przypomina mu, że gangsterzy mogą go tam szukać. Jej pytanie wskazuje na ryzyko związane z tym planem i pokazuje, że rozumie sytuację, w jakiej znalazł się uciekinier. Butch odpowiada, że sprawdzi, co się dzieje, i odjedzie, jeśli nie będzie w stanie sobie z tym poradzić.

Powrót jest więc decyzją, którą podejmuje po tym, jak Fabienne już go ostrzegła. Zostawia jej pieniądze na śniadanie i zabiera swoją Hondę. Wspólne śniadanie ustępuje tymczasowemu rozstaniu: ona może zrealizować najbliższy plan na poranek, a on dodaje do niego przejazd, którego nie było w pierwotnym planie wyjazdu.

Gdy zostaje sam w samochodzie, Butch znów narzeka, że zapomniała o zegarku. Upiera się, że wspomniał o nim i powiedział, gdzie się znajduje. Ten komentarz przedłuża jego złość po rozmowie w motelu: Fabienne przyznał, że nie wyjaśnił, jak ważny był dla niego zegarek, ale po wyjściu z pokoju nadal ma do niej pretensje, że go nie zabrała.

Oba stwierdzenia mogą być prawdziwe, bo dotyczą różnych aspektów prośby. Pamiętać o przedmiocie i wyjaśnić, dlaczego jest ważniejszy od wszystkich pozostałych, to niezupełnie to samo. Film przedstawia obie wersje, nie pokazując wcześniejszej sceny, która pozwoliłaby odtworzyć dokładne brzmienie pierwotnych instrukcji.

Pożegnanie ponownie przywołuje śniadanie jako konkretny temat. Butch zostawia Fabienne pieniądze i żartobliwie obiecuje, że wkrótce wróci, a ona bierze tę obietnicę dosłownie. Ton łagodnieje, ale ujęcie samochodu zachowuje ślad jego irytacji. To połączenie scen nie pozwala zakończyć kłótni z przekonaniem, że jego zmiana tonu natychmiast położyła kres złości.

Zobacz wszystkie artykuły w Pulp Fiction: postacie i historie w zmienionej kolejności