Pulp Fiction w porządku chronologicznym: sceny i powiązania

W chronologicznym porządku Pulp Fiction najstarszą sceną, którą oglądamy, jest przekazanie zegarka małemu Butchowi. Akcja z udziałem dorosłych bohaterów zaczyna się od drogi Julesa i Vincenta do mieszkania Bretta. Wyjazd Butcha i Fabienne na motocyklu przypada na koniec tej chronologii, choć montaż kończy się w restauracji.

Zamieszanie wynika z tego, że jedna historia może zostać przerwana i być kontynuowana dopiero po tym, jak inna zdąży posunąć się dalej. Vincent pojawia się ponownie po scenie swojej śmierci, ponieważ film wraca do wcześniejszych wydarzeń. Pozycja sceny w montażu sama w sobie nie wskazuje, kiedy rozgrywa się akcja.

Aby uporządkować epizody, trzeba prześledzić łączące je elementy: walizkę, która wędruje z mieszkania do baru, ubrania, które Jules i Vincent dostają po poplamieniu garniturów, oraz zegarek, przez który Butch musi wrócić do domu. Te ciągłości pozwalają odtworzyć przebieg wydarzeń bez przypisywania dat zdarzeniom, których film nie datuje.

Wydarzenia w porządku chronologicznym

Kolejność odpowiada wersji montażowej Pulp Fiction — filmu Quentina Tarantino z 1994 roku —: oddziela przeszłość Butcha od akcji z udziałem dorosłych bohaterów i łączy przejazdy będące dalszym ciągiem tej samej sytuacji. Walka jest niezbędnym ogniwem historii boksera, choć same ciosy na ringu pozostają poza kadrem.

  1. Butch jako dziecko: kapitan Koons przekazuje mu zegarek jego ojca.
  2. Mieszkanie Bretta: Jules i Vincent przyjeżdżają samochodem, odzyskują walizkę i odjeżdżają z Marvinem.
  3. Marvin i sprzątanie: przypadkowy strzał prowadzi ich do domu Jimmiego, a potem na złomowisko.
  4. Śniadanie: Jules i Vincent trafiają na napad Pumpkin i Honey Bunny w barze.
  5. Bar: Marsellus negocjuje z Butchem; Jules i Vincent przyjeżdżają, by przekazać walizkę.
  6. Wyjście z Mią: Vincent kupuje heroinę, zanim po nią przyjedzie; kolacja, taniec i przedawkowanie składają się na to wyjście.
  7. Walka i ucieczka: Butch wygrywa, ucieka taksówką i spotyka się z Fabienne w hotelu.
  8. Odzyskanie zegarka: następnego ranka Butch wraca do mieszkania i zabija Vincenta.
  9. Spotkanie z Marsellusem: zderzenie na ulicy i pościg prowadzą do lombardu.
  10. Odjazd: po wyjściu ze sklepu Butch zabiera Fabienne i oboje odjeżdżają na motocyklu.

Od mieszkania Bretta do przekazania walizki

Początkowa podróż Julesa i Vincenta prowadzi do mieszkania Bretta. Odzyskują tam walizkę i wychodzą cało z ostrzału przeprowadzonego przez ukrytego mężczyznę. Film rozdziela prezentację tej wizyty: najpierw pokazuje jej część, a później wraca do tego samego miejsca, by dokończyć relację z wydarzeń. Odtwarzając przebieg poranka, należy połączyć te fragmenty, zanim bohaterowie odjadą z Marvinem.

W samochodzie Vincent przypadkowo strzela do Marvina. Konieczność uporania się z tym, co się stało, prowadzi obu mężczyzn do Jimmiego. W sytuacji z Bonnie przybycie Pana Wilka, sprzątanie i zmiana ubrań tworzą ciąg zdarzeń, który trwa dalej na złomowisku. Śniadanie następuje po pozbyciu się samochodu.

Rozmowa Pumpkin i Honey Bunny, która otwiera film, należy do tego samego śniadania, w którym uczestniczy Jules. Obie sceny w restauracji składają się na całość. Zamknięta kompozycja scen w barze łączy początek i koniec montażu fragmentami jednego epizodu rozgrywającego się tego poranka.

Z restauracji Jules i Vincent jadą przekazać walizkę. Kiedy wchodzą do baru, negocjacje Marsellusa z Butchem już trwają. Bokser zgodził się przegrać walkę w zamian za pieniądze. Przybycie obu mężczyzn zbiega się w czasie z tą rozmową, ale jej nie rozpoczyna. Krótkie spodenki i koszulki pozwalają rozpoznać ciągłość z ubraniami, które dostali po sprzątaniu.

W barze Dave mówi, że Vincent ma następnego dnia wyjść z Mią. Ta informacja oddziela poranek związany ze zleceniem od randki. Pozwala ustalić konkretną relację czasową, bez zgadywania dnia tygodnia ani łączenia obu wydarzeń w jedną noc.

Od wieczoru z Mią do ucieczki Butcha

Zanim Vincent przyjeżdża po Mię, kupuje heroinę od Lance’a. Potem następują wizyta w domu Wallace’ów, kolacja w Jack Rabbit Slim’s, taniec i powrót. Przedawkowanie przerywa tę noc i zmusza ich do ponownego udania się do Lance’a. Epizod Vincenta i Mii kończy się, gdy wracają do domu i się żegnają.

Następnie montaż przechodzi do wspomnienia kapitana Koonsa. Ten zabieg wprowadza historię dorosłego Butcha, ale zegarek został mu przekazany w dzieciństwie. Opowieść Koonsa przywołuje jeszcze wcześniejszą przeszłość; scena, którą oglądamy, przedstawia jego wizytę u chłopca. Związek między tym wspomnieniem a bokserem przygotowującym się do walki wynika z historii jego życia.

Kolejny odcinek z dorosłym Butchem dotyczy walki. Butch łamie umowę z Marsellusem i wygrywa. Sama walka pozostaje poza ekranem; narracja śledzi ucieczkę Butcha i jego podróż taksówką. Potem spotyka się z Fabienne w hotelu. Ta noc poprzedza poranek, kiedy odkrywa, że zapomniała zabrać zegarek.

Powrót Butcha do mieszkania następuje więc po walce i nocy spędzonej z Fabienne. Butch odzyskuje tam zegarek i spotyka Vincenta, którego zabija. Tego mieszkania nie należy mylić z mieszkaniem Bretta: to dwie oddzielne wizyty, z udziałem innych postaci i pełniące różne funkcje w opowieści.

Butch znów wsiada do samochodu i spotyka Marsellusa. Starcie na ulicy przeradza się w pościg, który kończy się w lombardzie, gdzie obaj zostają uwięzieni. Butchowi udaje się uciec; wraca, by pomóc Marsellusowi, i zyskuje możliwość wyjazdu. Potem zabiera Fabienne i odjeżdżają na motocyklu. Ich odjazd następuje po śniadaniu, które zamyka montaż; ta różnica w czasie jest konieczna, by umiejscowić finał Pulp Fiction i zakończenie poszczególnych historii.

Rozdziały widoczne na ekranie i etapy chronologii wynikają z różnych kryteriów. Rozdział może zawierać wspomnienie, a potem wracać do akcji z udziałem dorosłych bohaterów; chronologia powinna umieszczać to wspomnienie wśród najdawniejszych wydarzeń. Przekazanie zegarka i ucieczka boksera należą do tej samej historii, choć dzieli je dużo czasu.

Można też ująć odzyskanie walizki, sprzątanie i śniadanie jako jeden poranek albo wyróżnić każdą zmianę miejsca. Oba podziały są trafne, jeśli zachowują związki między wydarzeniami. Liczba części zależy od poziomu szczegółowości opisu; tytuły z filmu porządkują obszerniejsze opowieści.

Janet Maslin zwróciła uwagę na rolę dialogów w łączeniu epizodów w swojej recenzji opublikowanej w New York Timesie, przedrukowanej przez Criterion w 1996 roku. Rozmowy mogą zapowiadać przyszłe spotkanie albo nawiązywać do znanej już sprawy, pomagając widzowi zorientować się w wydarzeniach bez przerywania sceny objaśnieniami dotyczącymi kalendarza.

Zobacz wszystkie artykuły w Pulp Fiction: postacie i historie w zmienionej kolejności