Jules i Vincent zamieniają czarne garnitury na koszulki i szorty pożyczone od Jimmiego. Zmiana garderoby w „Pulp Fiction” wynika z konkretnego problemu: ich ubrania są poplamione krwią i muszą je zmienić. Wpływa to na ich wygląd przez resztę poranka, także podczas postoju w restauracji.
Koszulki dobrze widać w ujęciu obu bohaterów na złomowisku. Vincent ma na sobie jasnoszarą koszulkę z logo UC Santa Cruz i Banana Slugs. Jules nosi jasnoniebieską koszulkę z ilustracją Krazy Katu. Pierwszy zestawia ją z gładkimi niebieskimi szortami, a drugi — z czerwonymi szortami we wzór.
Przed zmianą ich garnitury składają się z podobnych ubrań w tych samych kolorach, ale koszule i tkanina nadają im odmienny wygląd. Betsy Heimann zaprojektowała te różnice z myślą o postaciach. Gdy znikają marynarki i krawaty, kadr pokazuje krótkie rękawy, odsłonięte nogi i duże nadruki na piersiach.
Czarne garnitury i różnice między nimi
Stroje dwóch płatnych zabójców składają się z czarnych marynarek i spodni, białych koszul oraz wąskich czarnych krawatów. Gdy odwiedzają mieszkanie Bretta, rozpięte marynarki odsłaniają biały pas na środku tułowia. Ustawieni obok siebie, powtarzają ten sam układ kolorów i mają podobną sylwetkę.
W wywiadzie udzielonym Cheryl Wischhover z Fashionista w 2014 roku Betsy Heimann wyjaśniła, że wymyśliła Julesa jako kaznodzieję i dobrała mu mały, dopasowany kołnierzyk. Dla Vincenta wybrała len, którego zagniecenia pasowały do niechlujnego wyglądu, jaki chciała mu nadać.
Wspólne ujęcie pozwala dostrzec różnicę między koszulami. Kołnierzyk Vincenta ma dłuższe, szerzej rozstawione wyłogi, a kołnierzyk Julesa jest bardziej zwarty. Na marynarce Vincenta widać zagniecenia i mniej gładką powierzchnię. Ogólne podobieństwo nie wyklucza więc widocznych różnic, nawet gdy obaj stoją nieruchomo w tym samym kadrze.
Ten zestaw ubrań pozostaje niezmieniony, gdy rozmawiają w samochodzie, czekają na wejście do mieszkania i przedstawiają się młodym mężczyznom. Ciągłość stroju łączy te działania: przybywają razem i wykonują to samo zlecenie. Takie wykorzystanie garderoby jako wizualnego uniformu jest szczególnie wyraźne w ujęciach we dwóch, gdzie powtarzające się marynarki, koszule i krawaty wskazują, że są partnerami, zanim jeszcze podejmą działanie.
Krew burzy potem schludny wygląd tego zestawu. Kiedy zdejmują marynarki w domu Jimmiego, plamy na białych koszulach stają się bardzo widoczne. Garnitury nadal składają się z tych samych części, ale ich stan ujawnia, co wydarzyło się w samochodzie. Kolejna zmiana ubrań ma więc przyczynę, którą film pokazuje bezpośrednio.
Jaką koszulkę i jakie szorty nosi każdy z nich
Jimmie daje im ubrania na zmianę. Ujęcie obu bohaterów na złomowisku, opublikowane przez SFGATE i BAMF Style, pozwala porównać ubrania i rozpoznać nadruki na piersiach:
- Vincent Vega:jasnoszara koszulka z krótkim rękawem i okrągłym dekoltem, z napisem UC Santa Cruz nad wizerunkiem żółtego ślimaka i napisem Banana Slugs poniżej. Ma na sobie gładkie niebieskie szorty.
- Jules Winnfield:jasnoniebieska koszulka z krótkim rękawem i okrągłym dekoltem, z ilustracją Krazy Katu. Jego szorty są czerwone i mają ciemny wzór.
Logo Vincenta należy do Uniwersytetu Kalifornijskiego w Santa Cruz. Uczelnia nazywa je Fiat Slug: maskotka nosi okulary i czyta książkę. Na oryginalnej ilustracji przechowywanej przez uczelnię na okładce książki widnieje imię Platona, a na rysunku znajduje się okrąg z nazwą uczelni. Koszulka nawiązuje do identyfikacji wizualnej uniwersytetu, a żółty ślimak wyraźnie odcina się od jasnego tła.
Heimann opowiedziała też Fashionista, że przez telefon uzyskała zgodę na wykorzystanie koszulki z Santa Cruz i poprosiła o jej przesłanie.
Koszulka Julesa ma ilustrację opowiadającą historię, z postaciami i dymkiem tekstowym. Rysunek zajmuje przód ubrania, ale tytuł komiksu nie jest wypisany dużymi literami, jak nazwa uczelni na koszulce Vincenta. Ta różnica pomaga rozpoznać każdego z nich w scenach w restauracji, gdzie szorty mogą pozostawać poza kadrem, a nadruk nadal jest widoczny.
W wywiadzie Caroline Young opublikowanym w 2013 roku Heimann wyjaśniła, że pożyczone ubrania wybrała z myślą o szafie, jaką wyobrażała sobie u Jimmiego: koszulki i krótkie ubrania kogoś, kto spędza czas w domu. Wybór zależał od tego, co ta postać mogła mieć pod ręką.
Zmiana sylwetki i jej wpływ na sceny
Na złomowisku kadr ponownie umieszcza Julesa i Vincenta obok siebie. Krótkie rękawy odsłaniają ramiona, a nogawki szortów kończą się nad kolanami. Zniknęły marynarki, które wcześniej wydłużały tułów i podkreślały ramiona. Bohaterowie wypełniają kadr w swobodnych ubraniach, wciąż niosąc ze sobą przedmioty z całego dnia pracy.
W tym drugim zestawie ubrań różnica kolorów jest wyraźniejsza. Obie koszulki są jasne, ale żółte logo Vincenta i czerwone szorty Julesa wprowadzają akcenty, których nie było w ich garniturach. Ich stroje nie powtarzają już tego samego układu czerni i bieli. Każdego z nich wyróżniają także przydzielone mu ubrania.
Zmiana pozwala filmowi żartować z ich wyglądu, nie przerywając przy tym konfliktu. W restauracji Jules Winnfield nadal potrafi narzucić swoje warunki rabusiowi, choć ma na sobie koszulkę z rysunkami. Jego głos, pauzy i uwaga, jaką poświęca rozmówcy, nadają tej scenie siłę. Komiczny element garderoby pozostaje w kadrze w niebezpiecznej sytuacji.
Vincent również zachowuje swój sposób odpowiadania i sprzeczania się z Julesem po założeniu koszulki uczelnianej. Obaj dostają pożyczone ubrania z powodu tego samego incydentu, ale nadal nie zgadzają się ze sobą. Strój ujawnia okoliczność, którą dzielą, a gra aktorska podkreśla różnice między nimi.
Film ukazuje te ubrania w kolejności, która wykorzystuje ich kontrast. Kiedy Jules i Vincent przychodzą do baru Marsellusa w koszulkach i szortach, widz jeszcze nie wie, jak się w nie ubrali. We wcześniejszych scenach widział ich w garniturach. Ich strój wprowadza drobną wizualną zagadkę do sceny, w której dzieją się inne rzeczy.
Wyjaśnienie pojawia się po powrocie do wydarzeń z poranka. Poplamione koszule, pomoc Jimmiego i wyjście ze złomowiska uzupełniają brakujące elementy. Garderoba łączy sceny rozdzielone montażem i pozwala rozpoznać skutki incydentu, bez konieczności ponownego opowiadania o nim Marsellusowi przez bohaterów.
Pod koniec sceny w restauracji wiadomo już, skąd wzięły się koszulki. Jules i Vincent wychodzą w nich, niosąc walizkę. Film zachowuje ten wygląd aż do ostatniego ujęcia bohaterów razem, pokazawszy wcześniej, jak do niego doszło.
Zobacz wszystkie artykuły w Pulp Fiction: postacie i historie w zmienionej kolejności
