W obsadzie filmu Reservoir Dogs w głównych rolach występują Harvey Keitel, Tim Roth, Steve Buscemi, Michael Madsen, Chris Penn i Lawrence Tierney. Obok nich pojawiają się policjanci, świadkowie i głosy, które poszerzają opowieść skupioną na niewielkiej grupie bohaterów. Quentin Tarantino gra Mr. Browna, a Edward Bunker, wymieniony w napisach jako Eddie Bunker, wciela się w Mr. Blue’a. Obecność reżysera przed kamerą nie oznacza, że pozostali członkowie obsady dopiero debiutowali.
Przed tym filmem z 1992 roku Keitel współpracował z Martinem Scorsese, Roth występował w brytyjskich produkcjach, a Buscemi był już częścią amerykańskiego kina niezależnego. Tierney mógł pochwalić się karierą rozpoczętą kilkadziesiąt lat wcześniej, a Penn i Madsen mieli doświadczenie w filmach komercyjnych. Te wcześniejsze dokonania pomagają umiejscowić obsadę, nie myląc kariery każdego aktora z biografią jego postaci.
Kolorowe pseudonimy odnoszą się do sześciu uczestników napadu, a nie do wszystkich postaci w filmie. Joe Cabot i jego syn Eddie organizują akcję, natomiast Holdaway i Marvin Nash należą do świata policji. Oryginalne napisy pozwalają rozdzielić te grupy i dostrzec także krótkie występy, które często znikają ze skróconych zestawień.
Sześciu rabusiów i aktorzy, którzy ich grają
Punktem wyjścia przy omawianiu obsady jest przyporządkowanie aktorów do ich pseudonimów. Choć wszyscy noszą podobne ubrania, film odróżnia ich dzięki głosowi, rytmowi wypowiedzi i pozycji w grupie. Role wymieniono w napisach do filmu Reservoir Dogs oraz w katalogu AFI Catalog of Feature Films; ich funkcje dramatyczne wynikają z tego, co każda z postaci robi w filmie.
Harvey Keitel gra Mr. White’a, nazywanego w dialogach Larrym. Wcześniej zagrał główne role w filmie Mean Streets (1973) i wystąpił w Taxi Driver (1976) — oba filmy wyreżyserował Scorsese. Tutaj wciela się w doświadczonego złodzieja, który próbuje narzucić innym swoje zdanie i zaopiekować się rannym kompanem. Autorytet Keitela łączy stanowczość z fizyczną bliskością; to połączenie pozwala zrozumieć opiekuńczą więź Mr. White’a z resztą bandy.
Tim Roth gra Mr. Orange’a, czyli Freddy’ego, policjanta działającego pod przykrywką. Wśród jego wcześniejszych ról znalazły się Made in Britain, The Hit (1984) i Vincent & Theo (1990) — tytuły wymieniane przez BFI i w filmografiach dystrybutorów. W tym filmie jego gra przechodzi od fizycznego osłabienia postaci do scen przygotowań policjanta. Ten kontrast między sposobami gry jest częścią kreacji Mr. Orange’a, którego zawodowa tożsamość różni się od tej, którą przedstawia swoim kompanom.
Steve Buscemi wciela się w Mr. Pinka. Parting Glances (1986) w reżyserii Billa Sherwooda to jedna z jego bardziej rozpoznawalnych wcześniejszych ról; Criterion wskazuje ten film jako przełom w jego karierze aktorskiej. Buscemi wykorzystuje sprzeciwy bohatera, by nadawać scenom rytm: pyta, kłóci się i zmienia zdanie, podczas gdy pozostali domagają się lojalności. Kontrast między jego słowną zawziętością a potrzebą przetrwania stanowi o roli Mr. Pinka w grupie.
Michael Madsen gra Mr. Blonde’a, czyli Vica Vegę. Wcześniej wystąpił razem z Keitelem w filmie Thelma & Louise (1991), co AFI odnotowuje w omówieniu obsady. W Reservoir Dogs zachowuje spokój kontrastujący z nerwowością kompanów. Pauzy i brak pośpiechu sprawiają, że jego wejście zmienia atmosferę panującą w magazynie. Relacja Mr. Blonde’a z rodziną Cabotów wyjaśnia jego pozycję w grupie, która zaczyna mu nie ufać.
Quentin Tarantino gra Mr. Browna , a Eddie Bunker wciela się w Mr. Blue’a. Obaj pojawiają się na ekranie krócej niż czterej pozostali rabusie, choć biorą udział w scenie przedstawiającej grupę. Bunker był już związany z filmem Straight Time (1978), ekranizacją jego powieści No Beast So Fierce, jako scenarzysta i aktor. Skromny rozwój postaci Mr. Browna i Mr. Blue’a wymaga odróżnienia tego, co wiemy o aktorach, od tego, co film opowiada o tych dwóch mężczyznach.
Cabotowie i dwaj najważniejsi policjanci
Lawrence Tierney gra Joe Cabota, organizatora napadu. W jego wcześniejszej filmografii znalazły się Dillinger (1945) i Born to Kill (1947) — filmy, które Turner Classic Movies uwzględnia, omawiając jego dorobek w kinie noir. Głos i sposób wydawania poleceń sprawiają, że Joe Cabot jest postrzegany jako autorytet, nawet gdy inne postacie spędzają na ekranie więcej czasu.
Chris Penn gra Nice Guya Eddiego, syna Joe’a. Wcześniej pojawił się w filmach Footloose (1984) i At Close Range (1986), czasem wymieniany w napisach jako Christopher Penn. Jego postać łączy uczestników napadu z rodzinną organizacją, która ich wynajmuje. Fizyczna energia Penna i jego zażyłość z innymi członkami bandy wyróżniają Nice Guya Eddiego spośród sześciu uczestników, którym nadano kolorowe pseudonimy.
Randy Brooks gra Holdawaya, policyjnego łącznika przygotowującego Freddy’ego do działania pod przykrywką. Wcześniej wystąpił w filmie 8 Million Ways to Die (1986), jak podaje katalog AFI. Rozmowy z jego udziałem mają uwiarygodnić trening w świecie przedstawionym: Holdaway słucha, poprawia i podpowiada, jak opowiedzieć zmyśloną historię. Rola Holdawaya jako instruktora opiera się na jego uważności wobec partnera, w przeciwieństwie do konfrontacyjnego tonu dominującego w innych spotkaniach.
Kirk Baltz wciela się w agenta Marvina Nasha, policjanta pojmanego przez Mr. Blonde’a. Wśród jego wcześniejszych ról jest Dances with Wolves (1990). Jego postać pełni inną funkcję niż Holdaway: wprowadza do przestrzeni kontrolowanej przez bandę osobę niezwiązaną z przestępczym układem. Rola Marvina Nasha została zbudowana w oparciu o tę nierównowagę sił. To nie Marvin z filmu Pulp Fiction, którego gra Phil LaMarr.
Krótkie występy i głosy w obsadzie
Lista płac obejmuje także postacie pojawiające się w opowieściach, scenach ucieczki i codziennym otoczeniu bohaterów. Niektóre nie mają własnych imion i są określane przez pełnioną funkcję. Zachowanie tych nazw pozwala uniknąć przypisywania im historii, której film nie przedstawia. Poniższe dodatkowe role wymienia lista obsady IMDb w kolejności zgodnej z napisami:
- Rich Turner: szeryf nr 1; David Steen: szeryf nr 2.
- Tony Cosmo: szeryf nr 3; Stevo Polyi, wymieniony w napisach jako Stevo Poliy: szeryf nr 4.
- Michael Sottile: Teddy; Robert Ruth: postrzelony policjant, wymieniony w napisach jako Shot Cop.
- Lawrence Bender: młody policjant i głos w audycji radiowej w tle.
- Linda Kaye: przerażona kobieta, Shocked Woman; Suzanne Celeste: postrzelona kobieta, Shot Woman.
- Steven Wright: głos spikera K-Billy’ego.
- Laurie Lathem, Maria Strova, Burr Steers i Craig Hamann: głosy w audycji radiowej w tle.
Wright nie musi pojawiać się fizycznie na ekranie, by należeć do obsady: spikera rozpoznajemy po głosie. Przed premierą tego filmu otrzymał wraz z Deanem Parisotem Oscara za krótkometrażowy film aktorski The Appointments of Dennis Jennings podczas ceremonii w 1989 roku, jak podaje rejestr Akademii. Jego udział w obsadzie pozwala odróżnić rolę głosową od komponowania, wyboru muzyki czy wykonywania piosenek.
Warto też rozróżnić funkcje Lawrence’a Bendera: jego krótki występ aktorski i praca producencka to odrębne pozycje w napisach. Pełna lista obejmuje zatem głównych bohaterów, role drugoplanowe, krótkie występy i głosy, nie przypisując im jednakowej wagi dramatycznej. Minimalny udział danej osoby nie czyni jej członkiem bandy, podobnie jak grana przez nią postać nie musi znać wydarzeń rozgrywających się w magazynie.
Tłumaczenia mogą utrudniać rozpoznanie postaci z obsady. Mr. White, Mr. Orange i Mr. Pink mogą występować po polsku jako Pan Biały, Pan Pomarańczowy i Pan Różowy; chodzi o te same postacie, a nie o inne wersje grane przez innych aktorów. Mr. Blonde wymaga szczególnej uwagi: blonde oznacza blondyna i nie należy mylić tego słowa z white. Nice Guy Eddie może być też tłumaczony jako Eddie Miły Gość. Przy porównywaniu polskiego zestawienia z angielskimi napisami nazwisko aktora pozostaje stałym punktem odniesienia.
Nazwa roli w napisach nie zawsze odpowiada imieniu wypowiedzianemu w filmie. Jedna postać może być opisana jako młody policjant, podczas gdy inna ma imię i nazwisko. W przypadku Edwarda Bunkera forma Eddie Bunker odnosi się do tego samego pisarza i aktora. Te różnice wyjaśniają część rozbieżności między skróconymi katalogami. Zestawienie wymieniające tylko sześciu rabusiów pomija Cabotów, policjantów i obsadę głosową, choć wszyscy oni współtworzą film, który trafił do kin.
Zobacz wszystkie artykuły w Reservoir Dogs: napad opowiedziany przez jego konsekwencje
