Fox Force Five: pilot Mii i jego echa w Kill Bill

Fox Force Five to pilot telewizyjny, nad którym Mia Wallace pracowała przed nocą spędzoną z Vincentem. Zgodnie z jej opisem w zespole było pięć tajnych agentek, z których każda miała inną specjalność. Mia grała Raven McCoy, ekspertkę od noży. Projekt nie przerodził się w serial, ale wspomnienie o nim daje początek jednej z najbardziej odkrywczych rozmów w Pulp Fiction.

Ta anegdota pozwala Mii opowiedzieć o własnej roli, swoich możliwościach jako aktorki i komicznym pomyśle, którego nie miała już okazji powtórzyć w kolejnych odcinkach. Vincent słucha krótkiej historii akcji, próbując lepiej poznać towarzyszącą mu kobietę. Pilot pełni więc swoją funkcję podczas kolacji, choć film nie pokazuje żadnej z jego scen.

Porównanie z Kill Bill opiera się na wyraźnych podobieństwach: kobietach wyspecjalizowanych w walce oraz powiązaniu Umy Thurman z bronią białą. Widać też różnice w postaciach, składzie zespołu i fabule. Twórcza relacja Tarantino i Thurman pomaga osadzić te echa w kontekście, ale nie oznacza, że Mia jest aktorką wcielającą się w Beatrix w tym fikcyjnym świecie.

Pięć członkiń zespołu z pilota

Podczas kolacji w Pulp Fiction (Quentin Tarantino, 1994) Mia opowiada o Fox Force Five. Mówi o zespole tajnych agentek, który miał stać się bohaterem serialu telewizyjnego, ale produkcja nie doszła do skutku. Poznajemy program z jej relacji: nie widzimy czołówki, misji ani sceny z pilota. Wspomniany przez nią podział na specjalności pozwala wyobrazić sobie formułę serialu na podstawie zaledwie kilku szczegółów.

  • Blondwłosa liderka, grana przez fikcyjną aktorkę Sommerset O’Neal.
  • Japońska agentka specjalizująca się w kung-fu.
  • Czarnoskóra członkini zespołu specjalizująca się w materiałach wybuchowych.
  • Francuzka, której specjalnością był seks.
  • Raven McCoy, postać grana przez Mię, wyróżniająca się biegłością w posługiwaniu się nożami.

Biografia Raven obejmuje dzieciństwo spędzone wśród artystów cyrkowych oraz dziadka wywodzącego się z wodewilu, który nauczył ją wielu dowcipów. Serial miał wykorzystywać ten repertuar jako powracający motyw: w każdym odcinku bohaterka opowiadałaby żart. Mia miała okazję zagrać tylko w jednym odcinku. Niebezpieczna zręczność i staroświecki humor współistniały więc w charakterystyce tej samej postaci.

Opis przedstawia członkinie zespołu za pomocą cech, które łatwo rozpoznać. Pochodzenie, wygląd i jedna umiejętność wystarczają, by przypisać każdej z nich określoną funkcję. Można to odczytać jako karykaturę telewizyjnej formuły: akcja obiecuje różnorodność, ale opis sprowadza niemal każdą kobietę do jednej etykiety. Raven poznajemy lepiej, bo to rolę, którą Mia zna od podszewki i o którą pyta ją Vincent.

Jak Fox Force Five wzbogaca historię Mii

Podczas kolacji Mii i Vincenta w Jack Rabbit Slim’s to wspomnienie daje jej temat, o którym może opowiedzieć z własnego doświadczenia. Przez kilka minut nie jest już tylko żoną szefa, o której Vincent słyszał różne rzeczy. Brała udział w produkcji, pamięta, jak zbudowano jej postać, i wie, co zrobiłaby ona, gdyby serial był kontynuowany.

Ten epizod nadaje konkretny rys Mii Wallace: jej związek ze światem show-biznesu obejmuje szansę, która szybko się skończyła. Nie wyjaśnia całego jej życia ani nie dowodzi, że na zawsze porzuciła aktorstwo. Pozwala jednak usłyszeć w niej osobę, która potrafi szczegółowo opisać niespełnioną zawodową obietnicę i śmiać się z wymyślności tego projektu. Niezwykła akcja należy do granej przez nią postaci; wspomnienie o pracy — do Mii.

Vincent chce usłyszeć dowcip, ale Mia obawia się, że po tylu namowach okaże się kiepski. Rozmowa o pilocie zmienia się w negocjacje o to, kto kontroluje jej przebieg. Gdy wracają do tego tematu na pożegnanie, epizod Vincenta i Mii podejmuje wątek, który pozostał niedokończony przed kryzysem tej nocy. Krótki komiczny występ spełnia obietnicę złożoną sobie nawzajem i pozwala im wrócić do codziennego tonu.

Paralele z Kill Bill i ich granice

Porównanie z Kill Bill opiera się przede wszystkim na Umie Thurman: gra Mię, która wcieliła się w ekspertkę od noży, a później zagrała Beatrix Kiddo, wojowniczkę biegłą w posługiwaniu się bronią białą. Oba pomysły łączy też zamiłowanie do bohaterek kina akcji o wyrazistych umiejętnościach. To podobieństwa między opisem pilota a filmami z 2003 i 2004 roku; nie oznaczają, że Raven i Beatrix są tą samą postacią.

Skład zespołów wyklucza dokładne utożsamienie obu grup. W Kill Bill Beatrix, O-Ren Ishii, Vernita Green i Elle Driver są powiązane z organizacją Billa, ale należy do niej również Budd. Na jej czele stoi Bill. Oficjalny opis Kill Bill: Vol. 2, opublikowany przez Festiwal Filmowy w Cannes w 2004 roku, wyraźnie wymienia Budda i Elle wśród dawnych towarzyszy, których ściga Panna Młoda. Nie jest to grupa złożona z pięciu kobiet.

Inna jest również relacja między członkiniami. Fox Force Five przedstawiono jako zespół współpracujących agentek o uzupełniających się umiejętnościach. Fabuła Kill Bill koncentruje się na rozpadzie organizacji i zemście na tych, którzy zdradzili główną bohaterkę. Kobieta, wokół której zbudowana jest opowieść, walczy z byłymi towarzyszami. Ta różnica dotyczy struktury fabuły, a nie tylko podobieństwa niektórych sylwetek czy specjalności.

Istnieje też udokumentowany związek twórczy, ale ma on inny charakter. W programie A Life in Pictures BAFTA, opublikowanym w listopadzie 2019 roku, Tarantino wspominał, że pomysł na Kill Bill narodził się podczas pracy nad Pulp Fiction, gdy rozmawiał z Thurman o historii zemsty. Jej przypisał pomysł, by główna bohaterka pojawiła się w sukni ślubnej. Ta relacja pokazuje, jak układała się współpraca obojga twórców, ale nie opisuje adaptacji pilota.

W tej samej rozmowie Tarantino powiązał członków oddziału z gatunkami kina akcji, a O-Ren z japońskim kinem samurajskim. W pilocie agentki mają różne umiejętności; w Kill Bill starcia stają się okazją do przechodzenia między tradycjami filmowymi. Podobieństwo tkwi w różnorodności zespołu, ale jego członkowie pełnią odmienne funkcje: współpracują podczas misji albo stają się kolejną przeszkodą na drodze Beatrix.

Mia wyjaśnia, że tytuł pilota łączy w sobie atrakcyjność, siłę i liczbę członkiń zespołu. Wszystkie trzy angielskie słowa zaczynają się też na tę samą literę, dzięki czemu nazwa brzmi niemal jak slogan i łatwo ją zapamiętać. Jej wyjaśnienie przypomina prezentację reklamową: wylicza zalety zespołu i zamienia niezrealizowany program w krótki występ podczas kolacji.

Dowcip przypisany Raven wprowadza inny rodzaj gry słownej. Żart o pomidorach, który ostatecznie opowiada Mia, opiera się na podobieństwie brzmienia angielskiej nazwy sosu do wyrażenia związanego z dogonieniem tych, którzy są z przodu. Jego efekt wynika z tego zbiegu dźwięków oraz absurdalnej sytuacji, którą opisuje.

Oba pomysły należą do świata show-biznesu, który wspomina Mia: chwytliwego tytułu i puenty, którą łatwo powtarzać. To połączenie pasuje do bohaterki kina akcji, której serial miał nadać również charakterystyczny komiczny rys, rozpoznawalny w każdym odcinku.

Zobacz wszystkie artykuły w Pulp Fiction: postacie i historie w zmienionej kolejności