Lista Death List Five to lista pięciu osób, na których Beatrix dokonuje zemsty w filmie Kill Bill. Została odręcznie zapisana w notesie i pozwala śledzić postępy dzięki skreślanym nazwiskom. Na kartce wymieniono osoby odpowiedzialne za atak na kaplicę, a ponadto kryje ona wskazówkę dotyczącą kolejności wydarzeń: gdy kończy się spotkanie z Vernitą Green, pierwsza pozycja jest już skreślona.
Wykorzystano tu bardzo proste środki: numerację, nazwiska, pseudonimy i linie skreśleń. Wystarczy zbliżenie, by widz mógł odczytać te informacje bez przerywania akcji werbalnym objaśnieniem. Może przyglądać się kartce w tym samym czasie, gdy obserwuje, co Beatrix z nią robi.
Aby zrozumieć funkcję listy, trzeba rozróżnić trzy rzeczy: zapisaną kolejność, sytuację każdego celu oraz sposób, w jaki film przedstawia poszczególne spotkania. Notes porządkuje plan Beatrix, a sceny pokazują, co się dzieje, gdy próbuje go zrealizować.
Lista zmienia zamiar w coś, do czego Beatrix może zaglądać i co może modyfikować własną ręką. Linia przecinająca nazwisko pozostawia widoczny ślad tego, co się wydarzyło. Kartka zawiera zarówno pozycje, które wciąż czekają na realizację, jak i te już skreślone, dzięki czemu jedna strona przedstawia plan oraz jego aktualny stan.
Pięć nazwisk i wygląd kartki
Kolejność na Death List Five jest następująca:
- O-Ren Ishii
- Vernita Green
- Budd
- Elle Driver
- Bill
W ujęciu po spotkaniu z Vernitą widać kartkę w linie, z marginesem i spiralą z boku. Nagłówek zapisano czarnym atramentem i podkreślono. Dwie pierwsze liczby są zakreślone, nazwiska zapisano na czerwono, a przecinające je kreski są czarne. Pod O-Ren widnieje Cottonmouth, a pod Vernitą — Copperhead. Pseudonimy zajmują osobną, węższą linię pod głównymi nazwiskami.
Układ pozwala na dwa równoczesne odczytania. Czerwony kolor sprawia, że osoby pozostają rozpoznawalne, a nałożona na niego czerń sygnalizuje zmianę statusu. Skreślenie nie usuwa nazwiska: O-Ren nadal można odczytać, choć jej pozycja jest anulowana. Dzięki temu widać zarówno cel, jak i znak, którym Beatrix uznaje sprawę za zakończoną. Zapis wygląda jak osobista notatka — litery różnią się wielkością, a kreski są odręczne.
Pięć nazwisk odsyła do masakry w kaplicy. Odpowiedzialność przypisano konkretnym osobom. Kartka porządkuje cele, nie wyjaśniając powodów każdej zemsty: notes zawiera w skrócie to, co Beatrix już wie, a co opowieść będzie stopniowo rozwijać.
Skreślenie Vernity i wskazówka dotycząca O-Ren
Po starciu z Vernitą Green Beatrix aktualizuje listę w samochodzie. Ten gest kończy jej wizytę, ale ujawnia też informację o starciu, którego jeszcze nie widzieliśmy: O-Ren jest już skreślona. Pierwsze spotkanie przedstawione w opowieści odpowiada więc drugiemu nazwisku na kartce. Zapisana numeracja pomaga zrozumieć, dlaczego ten rozdział nosi numer dwa.
Larsen i Nielsen zwracają uwagę na tę wskazówkę dotyczącą chronologii w książce Tarantino: An Auteur of Modern Cinema (2016). Kartka zapowiada wynik starcia z O-Ren, zanim film je przedstawi. Wiedząc to, widz nadal jest ciekaw, jak Beatrix do niej dotrze i jakie przeszkody napotka, choć notes pozwala już przewidzieć, kto wyjdzie ze starcia zwycięsko.
Skreślenie ma też zupełnie inną skalę niż scena, która właśnie dobiegła końca. Dla Beatrix to linia na nazwisku; w domu zostaje Nikki, która znajduje martwą matkę. Gest odnotowuje wykonanie celu z perspektywy osoby prowadzącej listę. Nie może jednak w ten sam sposób zarejestrować całej krzywdy, jaką pociąga za sobą jego osiągnięcie.
Co porządkuje lista, a co pozostaje poza nią
Umieszczenie Billa na końcu listy podtrzymuje oczekiwanie, że Beatrix do niego dotrze. Liczba pięć wyznacza projektowi czytelną granicę, ale film nie przedstawia pięciu identycznych egzekucji. Budd ginie z rąk Elle, a zakończenie walki między Elle i Beatrix nie potwierdza śmierci tej pierwszej. Obecność na liście wskazuje cel, ale sama w sobie nie przesądza, kto go zabije, ani nie potwierdza wszystkich rezultatów.
Dla Beatrix Kiddo notes pozwala traktować kolejno osoby, które łączy ten sam akt przemocy. To sposób na zachowanie kontroli nad celem, którego realizacja zależy również od cudzych decyzji. Odstępstwa od planu stają się istotne właśnie dlatego, że na papierze istnieje jego tak uporządkowana wersja.
Funkcja tego przedmiotu różni się od funkcji MacGuffina: bohaterowie nie rywalizują o notes. Beatrix napędzają zapisane w nim osoby i to, co jej zrobiły. Notes przedstawia ten motyw w czytelnej formie. Dzięki niemu można śledzić postępy i przewidywać kolejne spotkania, ale odzyskanie samego przedmiotu nie staje się osią akcji.
Nazwiska w notesie należą do środowiska zawodowego, które Beatrix próbowała zostawić za sobą. Vernita pojawia się w filmie w rodzinnym domu, a O-Ren stoi na czele organizacji przestępczej w Japonii. Kartka zachowuje ich tożsamość dawnych towarzyszek, nie uwzględniając ich późniejszych życiorysów. Ta rozbieżność wyjaśnia, dlaczego ten sam zapisany plan może pozostać niezmieniony, choć każde spotkanie prowadzi do innego konfliktu.
Zmienia się również skala przedstawianych wydarzeń. Jedna pozycja zajmuje zaledwie linijkę, ale w starciu z O-Ren bierze udział wielu przeciwników, którzy nie mają własnego miejsca na liście. Liczba pięć wyznacza główne cele odwetu; nie oznacza wszystkich walk ani wszystkich ofiar z dwóch części filmu. Traktowanie notesu jako kompletnego rejestru zacierałoby tę różnicę. Jego oszczędna forma graficzna odzwierciedla plan Beatrix, podczas gdy sceny pokazują ludzi i konsekwencje wykraczające poza przestrzeń kartki.
Zobacz wszystkie artykuły w Kill Bill: historia zemsty opowiedziana w dwóch tomach
